Akatyst ku czci Przenajświętszej Bogurodzicy, przed Jej Ikoną „Wszechkrólowa”

9pw0hz[1]

Troparion, ton 4.

Poprzez przynoszącą radość ikonę Wszechkrólowej, pragnących gorąco i poszukujących Łaski Twojej zbaw, o Władczyni, wybaw od nieszczęść przybiegających do Ciebie, od wszelkich utrapień obroń stado Twoje, do Twego wstawiennictwa nieustannie uciekające się.

 

Kondakion, ton 8.

Przed nowo objawioną Ikoną Twoją stoimy wierni, skruszonymi sercami wyśpiewujemy Tobie, o Wszechkrólowo, słudzy Twoi, ześlij uzdrowienia teraz uciekającym się do Ciebie sługom Twoim, jako wszyscy radośnie wołamy Ci: Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

Inny kondakion, ton 6.

Nie mamy innej pomocy, nie mamy innej nadziei, oprócz Ciebie, o Władczyni. Ty nam pomożesz, nadzieję w Tobie pokładamy, Ty jesteś naszą chwałą, Twoiśmy słudzy, czego nie powstydzimy się.

 

Wysławianie

Wysławiamy Cię Przenajświętsza Dziewico, Matko Chrystusa Boga naszego, i czcimy obraz Twój święty, poprzez który uzdrowień udzielasz wszystkim, z wiarą doń przybiegających.

a2

Kondakion 1.

Stoimy przed nowo objawioną Twoją ikoną, wierni Twoi słudzy i ze wzruszeniem śpiewamy Tobie, o Wszechkrólowo: ześlij uzdrowienie sługom Twoim, którzy teraz przybiegają do Ciebie, abyśmy wszyscy razem mogli wołać ku Tobie radośnie:

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

Ikos 1.

Archanioł z nieba zszedł i „Raduj się” Wszechkrólowej rzekł. A kiedy ujrzał, że na jego zwiastujący Boga głos bierzesz na siebie ciało, Panie, zawołał do Niej tak:

Raduj się, Któraś początkiem naszego zbawienia.

Raduj się, Któraś wypełnieniem planu Bożego.

Raduj się, albowiem dzięki Tobie Bóg przyjął ciało.

Raduj się, albowiem Niewidzialny w Tobie przybrał widzialny kształt.

Raduj się, Któraś przyjęła do swego wnętrza Miłosierdzie pokoju.

Raduj się, Któraś utkała odzienie ciała Logosu.

Raduj się, nieosiągalna rozumem chwało na wysokościach.

Raduj się, ożywiająca serca niebiańska manno.

Raduj się, gwiazdo, świecąca Łaską Bożą.

Raduj się, źródło, z którego bije woda żywa.

Raduj się, Bogurodzico, między niewiastami błogosławiona.

Raduj się, Któraś urodziła Zbawcę, Dziewico nietknięta.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

Kondakion 2.

Nie mający początku Logos w Tobie stał się małym Dzieckiem, dając Ciebie, Dziewico, za uleczenie wszystkim, którzy Cię czczą i wychwalają Jego niewysłowione narodzenie śpiewając: Alleluja!

 

Ikos 2.

Chcąc zrozumieć to, co niezrozumiałe, Dziewica rzekła do posłańca: „Jakże Służebnica czysta ma być Matką Najwyższego? Wyjaśnij mi.” A Gabriel z bojaźnią rzekł Jej wołając:

Raduj się, wybranko Rady Najwyższego.

Raduj się, szybko wysłuchująca głosów modlących się.

Raduj się, skarbnico pokoju Chrystusowego.

Raduj się, Twych ludzi nadziejo i siło.

Raduj się, przedziwna niszczycielko nowotworów.

Raduj się, skuteczna uzdrowicielko pozostałych chorób.

Raduj się, jedyna świata Orędowniczko.

Raduj się, Ty, coś wiernym ratunkiem w cierpieniach.

Raduj się, Która zawsze utulasz płacz i łzy.

Raduj się, Która otwierasz wszystkim drogę zbawienia.

Raduj się, potęgo i mocy Góry Athos mieszkańców.

Raduj się, podporo ludzi świeckich i mnichów.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

Kondakion 3.

Gdy moc Najwyższego osłoniła Ciebie – młodą Służebnicę Pańską, i w niewypowiedziany sposób przyjęła ciało, ukazała Cię jako słodką niwę tym, którzy chcą żąć zbawienie i którzy śpiewają: Alleluja!

 

Ikos 3.

Zasłynęła w przedziwny sposób Twoja święta ikona, nazwana Wszechkrólową, gdy okazało się, że Twoje na niej przedstawienie rozdaje łaskę uzdrowienia. Wołającym zaś przed nią z wiarą, uleczenie dajesz, aby coraz liczniejsze stawały się pieśni te:

Raduj się, Matko niezachodzącego Światła.

Raduj się, zwycięstwo tych, co do końca wytrwali.

Raduj się, cierpiących z chorób i bólów wyleczenie.

Raduj się, wdów i sierot osłono niewzruszona.

Raduj się, drzwi rajskie otwierająca.

Raduj się, Która wstawiasz się za przeciążonymi i strudzonymi.

Raduj się, Orędowniczko za zbawienie wiernych.

Raduj się, Która wznosisz gorące modlitwy za rodzaj ludzki.

Raduj się, drabino niebiańska prowadząca z ziemi na niebiosa.

Raduj się, wodo żywa obmywająca grzechy śmiertelne.

Raduj się, owieczko czysta, która serca dobrodusznych ochraniasz.

Raduj się, Która opiekę nad dziećmi Cerkwi roztaczasz.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

 

Kondakion 4.

Dając życie światu, Władca świata zamieszkał w Twoim łonie, bez udziału mężczyzny. Ukazał Cię jako Matkę wiernych, których wezwał z całego świata, by wołali: Alleluja!

 

 

Ikos 4.

Przesławne rzeczy o Tobie opowiadają, o Miasto Boże, za sprawą uzdrowień mających miejsce przed Twoją świętą ikoną. Widząc nieprzerwany strumień wyleczeń, dziękczynnie Ci, o Wszechkrólowo, śpiewamy:

Raduj się, Któraś lekiem uśmierzającym bóle.

Raduj się, ochłodo, która studzisz cierpiących gorączkę.

Raduj się, Która nowotwór jak płomień wypalasz.

Raduj się, Która porzuconych przez lekarzy z łoża podnosisz.

Raduj się, Która ukazujesz wybranym swoje przeczyste oblicze.

Raduj się, Która wyzwalasz z kajdan grzechów.

Raduj się, bo dzięki Tobie wybawienie od śmierci zostało nam dane.

Raduj się, bo dzięki Tobie niezliczeni wierni dostąpili usprawiedliwienia.

Raduj się, o wysokości, myślom ludzkim niedostępna.

Raduj się, głębino, jedynym Logosem zbadana.

Raduj się, Któraś proroctwem żyjących przed Tobą patriarchów.

Raduj się, Przewodniczko modlących się przed Tobą hierarchów.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

 

Kondakion 5.

Jako przeczystą Świątynię Zbawcy poznaliśmy Cię, Bogurodzico. Do Twoich nóg padamy, o Czysta, abyś uczyniła świątyniami Boga i nas, śpiewających Mu: Alleluja!

 

Ikos 5.

Gdy ujrzały zastępy anielskie na rękach Dziewicy Tego, co ludzi stworzył swą ręką, rozpoznały w Tobie jedyną Władczynię, mimo że nazwałaś się Służebnicą i pospieszyły, by służyć Ci, Błogosławionej, śpiewając:

Raduj się, postawiona przez Boga nad niebiańskimi zastępami.

Raduj się, napełniająca świat cudownymi uzdrowieniami.

Raduj się, Której sławę i chwałę głosi niebo.

Raduj się, Której dziękczynienie posyła ziemia.

Raduj się, bo wyrwałaś z ludzkich serc ziarna zniszczenia.

Raduj się, bo skruszyłaś pęta intryg diabelskich.

Raduj się, Któraś padół łez napełniła radością.

Raduj się, Która cierpienia zmieniasz w niebiańską słodycz.

Raduj się, wonności, miła Bogu.

Raduj się, Któraś weselem kajających się grzeszników.

Raduj się, zbrojo sprawiedliwości od pokus osłaniająca.

Raduj się, tarczo, przed nienawiścią i agresją nas chroniąca.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

 

Kondakion 6.

Heroldowie głoszący Boga – uczniowie Zbawiciela, w cudowny sposób stanęli przed Tobą, Dziewico, gdy przechodziłaś z ziemi na niebiosa, by jednym sercem i jednymi ustami zaśpiewać Bogu: Alleluja!

 

Ikos 6.

Przedziwny blask zajaśniał z Twojej ikony, o Wszechkrólowo, gdy młodzieniec, zamroczony szatańskimi naukami, upadł przed nią i nie mógł się poruszyć. Gdy zaś nieoczekiwanie został uwolniony z mrocznych więzów, z bojaźnią i radością zawołał do Ciebie:

Raduj się, naprawiająca życie nikczemne.

Raduj się, pociecho cierpiących srodze.

Raduj się, Która odganiasz od Cerkwi hordy demonów.

Raduj się, Która rozpraszasz mgławicę grzechów.

Raduj się, Która przecinasz intrygi niewidzialne.

Raduj się, Która łatwo zwyciężasz czary diabelskie.

Raduj się, latarnio ukazująca kierunek zbłąkanym.

Raduj się, obłoku, niewinnych przed złem chroniący.

Raduj się, góro karmiąca manną niebiańską.

Raduj się, dolino nasycająca pokorą Chrystusową.

Raduj się, opoko Niebiańskiego Królestwa.

Raduj się, zwierciadło odwiecznego Światła.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

 

Kondakion 7.

Chcąc dać siebie wiernym za pokarm, zechciałeś przyjąć ciało z Dziewicy, abyśmy przyjmując Twe Przeczyste Ciało i Krew Twoją, poznali Ciebie – Boga doskonałego. Toteż, zdumiewając się tą niewysłowioną mądrością nad mądrościami, wołamy: Alleluja!

 

 

Ikos 7.

Objawiwszy się, Stwórca nowe ukazał nam misterium, gdy z uczniami spożył Mistyczną Wieczerzę. My zaś, błagając Wszechkrólową, by uczyniła nas godnymi dostąpienia tej Boskiej Świętości, przynosimy jej pieśni:

Raduj się, dawczyni niebiańskiego chleba.

Raduj się, Rodzicielko wiecznego życia.

Raduj się, kielichu, co dajesz dostęp do Chrystusa.

Raduj się, Która duszę i ciało z Bogiem łączysz.

Raduj się, labido złota pełna Boskich Tajemnic.

Raduj się, arko droga, któraś pomieściła wielkie świętości.

Raduj się, palcu wskazujący na świętą Eucharystię.

Raduj się, trapezo zastawiona pokarmem świętym.

Raduj się, Która przystępujących godnie stawiasz po prawicy.

Raduj się, Która gorliwych uczestników Boskiej Liturgii ratujesz od piekła.

Raduj się, Która doprowadzasz śmiertelników do źródła nieśmiertelności.

Raduj się, Która dzieci swoje ochraniasz pokojem i umacniasz.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

 

Kondakion 8.

Widząc narodzenie inne i obce naszemu, odłóżmy na bok wszelką życia troskę i w górę wznieśmy serca. Po to bowiem Najwyższy się objawił, aby przygarnąć do siebie wołających Mu: Alleluja!

 

Ikos 8.

Nieopisane Słowo-Logos przebywając na łonie Ojca i nie odstępując od Niego, na ziemi ciałem się stało. Wielki Bóg wielkie rzeczy uczynił Dziewicy i wejrzał na pokorę Służebnicy swojej, która naszych głosów słucha:

Raduj się, Ty, co ogarnęłaś nieogarnionego Boga.

Raduj się, Która objawiłaś nadniebiańskiego Stwórcę świata.

Raduj się, gdyż skruszona została potęga śmierci.

Raduj się, gdyż uzdrowiona została rana Adama.

Raduj się, Któraś plastrem na rany duchowe.

Raduj się, Któraś balsamem na rany cielesne.

Raduj się, Ty, co utulasz ból matek rodzących.

Raduj się, Ty, co łagodzisz męki umierających.

Raduj się, Która piekłu klęskę zadałaś.

Raduj się, Która śmierci żądło przytępiłaś.

Raduj się, oczekiwanie na powszechne zmartwychwstanie.

Raduj się, prawosławnych pewne zbawienie.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

Kondakion 9.

Cała natura anielska i ludzka stanęła w zachwycie przed wielkim dziełem Twojego niepojętego wcielenia, o Logosie! Nie mogąc nic powiedzieć o tej wielkiej tajemnicy wiary, z bojaźnią i drżeniem dziękujemy Ci wołając: Alleluja!

 

Ikos 9.

Ludzie, ogarnięci wieloma różnymi chorobami, otrzymują, od Twej świętej ikony, o Wszechkrólowo, uzdrowienia większe, niżeli oczekiwali, aby przyjmując tę łaskę z wiarą głośno do Ciebie wołali:

Raduj się, zdrowych dzieci stała ochrono.

Raduj się, Która chorym zdrowie przywracasz.

Raduj się, dzieci cierpiących uzdrowienie.

Raduj się, młodych męczenników Matko.

Raduj się, Która podnosisz rzuconych na łoże boleści.

Raduj się, pociecho ogarniętych śmiertelnym strachem.

Raduj się, bowiem wysłuchujesz ludzkiego szlochania.

Raduj się, bowiem masz wzgląd na nasze westchnienia.

Raduj się, Która przemieniasz ziemskie cierpienia w niebiańską radość.

Raduj się, Która dajesz srodze doświadczanym nieziemską cierpliwość.

Raduj się, bowiem przygotowujesz płaczącym wieczną szczęśliwość.

Raduj się, bowiem cichych ochraniasz skrzydłami modlitwy.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

Kondakion 10.

Chcąc zbawić zniszczoną grzechem ludzką naturę, Stwórca zstąpił na Ciebie jak deszcz na runo i uczynił Cię krzewem gorejącym i nie spalającym się. Będąc Bogiem stał się człowiekiem, byśmy zaśpiewali Mu: Alleluja!

 

Ikos 10.

Murem obronnym jesteś dziewic, czysta Służebnico Pańska, i wszystkich zabiegających o czystość. W Tobie bowiem Bóg zamieszkał, oczyszczając nas – swoje rozumne stworzenia, byśmy wyzbywszy się wszelkiej nieczystości zawołali:

Raduj się, Rozmówczyni praktykujących milczenie.

Raduj się, korono zachowujących dziewictwo.

Raduj się, Któraś początkiem i końcem duchowego doskonalenia.

Raduj się, Strażniczko Bożego objawienia.

Raduj się, wtajemniczona w Radę Trójcy Świętej.

Raduj się, Sprawczyni zbawienia ludzkości.

Raduj się, Któraś dla wyniosłych umysłów niedostępnym szczytem.

Raduj się, schronienie, pokornym sercom dostępne.

Raduj się, Czysta, od niebios bardziej czysta.

Raduj się, nad Cherubiny i Serafiny większej czci godna.

Raduj się, Uradowana jako otrzymałaś od Archanioła radosną Nowinę.

Raduj się, Błogosławiona, bo ręce Twoje dotykały zmartwychwstałego Chrystusa.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

 

Kondakion 11.

Śpiesząc, by umysłem pieśń ofiarować Zbawcy, zawsze zatrzymujemy się zakłopotani, my słudzy twoi, o Władczyni! Któż bowiem może godnie wychwalić Boga, którego Imię jest tak nieuchwytne jak piękny zapach rozlanej mirry. Wołamy Mu zatem: Alleluja!

Ikos 11.

Światłość wielka zajaśniała przebywającym w cieniu, nawiedził nas bowiem, o Dziewico, Wschód z wysokości, Syn i Bóg Twój. Uczynił Cię świecą na świeczniku, a niosącym światło dzieciom Cerkwi przykazuje te oto pieśni Ci ofiarować:

Raduj się, blasku duchowego Słońca.

Raduj się, naczynie Boskiego Ognia.

Raduj się, światłości, która utkała odzienie świętych.

Raduj się, świeco, odganiająca diabelskie ciemności.

Raduj się, słabych umysłów oświecenie.

Raduj się, grzesznych serc olśnienie.

Raduj się, prawico, która z morza marności wyprowadzasz.

Raduj się, promieniu, który zbawiających się do Królestwa prowadzisz.

Raduj się, błyskawico oślepiająca zatwardziałych grzeszników.

Raduj się, gromie wzbudzający lęk wśród zabójców.

Raduj się, Która nieczyste sumienie rozjaśniasz.

Raduj się, Która Sąd Boży ubłagasz.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

Kondakion 12.

Pragnąc udzielić Łaski, Starego Testamentu Prawodawca, Nowy Testament nam podarował. My zaś Łaskę otrzymawszy, nie przez zalecenia Prawa, lecz przez wiarę osiągamy zbawienie, zatem podziękowania zanosimy wszyscy: Alleluja!

 

Ikos 12.

Wielbiąc pieśniami narodziny Twego Syna, jak niegdyś Izrael grą na cytrze wychwalał Arkę z Namiotu Przymierza, tak i teraz my, poprzez praktykowanie cnót, wysławiamy Ciebie, Arkę prawdziwą, byś słyszała zewsząd:

Raduj się, pieśni śpiewana na wysokości.

Raduj się, psalmie słyszany na ziemi.

Raduj się, Która Jedynemu Bogu godnie usłużyłaś.

Raduj się, Która się Boskiej Trójcy pokorą przypodobałaś.

Raduj się, nosząca w sobie Tego, co Sam wieczność nosi.

Raduj się, tronie najwspanialszy Tego, co w ręku wszechświat trzyma.

Raduj się, tajemnico niezbadana po wsze wieki i czasy.

Raduj się, nadziejo mocna narodów i plemion.

Raduj się, radości serdeczna kapłanów pobożnych.

Raduj się, szybko wysłuchująca modlitw cerkiewnych i domowych.

Raduj się, Ty, coś domem mądrości najwyższej przez Boga wzniesionym.

Raduj się, Ty, coś naczyniem miłości przez Boga wybranym.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

Kondakion 13.

O Wszechkrólowo Matko, któraś między wszystkimi świętymi Najświętsze zrodziła Słowo! Racz przyjąć teraz tę naszą pieśń, ze wszelkiej śmiertelnej choroby ulecz nas i wybaw od przyszłego sądu tych, co Tobie śpiewają: Alleluja!

 

Kondakion ten powtarzamy trzykrotnie, po czym jeszcze odmawiamy Ikos 1. Archanioł z nieba zszedł…, oraz Kondakion 1. Stoimy przed nowo objawioną Twoją ikoną…

 Skan_20141023 (2)jpg

Modlitwy przed słynącą cudami Ikoną Matki Bożej Wszechkrólowej

 

Modlitwa 1.

O Wszechdobra, godna podziwu Bogurodzico, Wszechkrólowo! Nie jestem godny (godna), byś weszła pod mój dach! Lecz, jako wiece miłosierna Matka miłościwego Boga, powiedz słowo, żeby ozdrowiała moja dusza i aby wzmocnione zostało moje niedomagające ciało. Władasz przecież potęgą niezwyciężoną i żadna prośba nie jest dla Ciebie niemożliwa do spełnienia, o Wszechkrólowo! Ty za mnie wyproś, Ty za mnie ubłagaj. Ażebym wychwalał(a) Twoje przesławne imię zawsze, teraz i na niekończące się wieki. Amen.

 

Modlitwa 2.

O Przeczysta Matko Boża, Wszechkrólowo! Usłysz nasze pełne bólu westchnienie przed Twą cudotwórczą ikoną z Twego ogrodu na Świętej Górze Athos. Spójrz na Twoje dzieci – nas, którzy cierpimy na nieuleczalne choroby i którzy z wiarą przypadamy do ziemi przed Twym świętym obrazem! Tak jak ptak okrywa skrzydłami swoje pisklęta, tak teraz i Ty, Która jesteś wiecznie żywa, okryj nas Swoim uzdrawiającym omoforionem. Tam, gdzie nadzieja umiera, Ty bądź, O Pani, niezachwianą nadzieją. Tam, gdzie wzmagają się straszne bóle, okaż się ich zniesieniem i złagodzeniem. Tam, gdzie mrok rozpaczy ogarnia duszę, niech zabłyśnie niewypowiedziana światłość Boskości! Pociesz małodusznych, słabych wzmocnij, ludziom o twardym sercu daruj jego zmiękczenie i oświecenie. Ulecz Twoich chorych ludzi, o Wszechmiłosierna Królowo! Błogosław umysły i ręce tych, którzy nas leczą, żeby posłużyły jako narzędzie Wszechmocnego Lekarza, Chrystusa – naszego Zbawcy. Jak żywą, jak będącą tutaj z nami, błagamy Cię przed Twoją ikoną, o Władczyni! Wyciągnij Swoje ręce, pełne wszelkiego uzdrowienia i wyleczenia, o Radości cierpiących! O Pocieszenie w smutkach! Abyśmy otrzymawszy szybko Twoją cudotwórczą pomoc, wychwalali niepodzielną i będącą początkiem życia Trójcę – Ojca i Syna, i Świętego Ducha na wieki wieków. Amen.

tł. Grzegorz Makal, Szczecin 2012

poprawki – Polski Akatystarz Prawosławny

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Akatysty ku czci Przenajświętszej Bogurodzicy. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s