Akatyst ku czci świętego Mikołaja Cudotwórcy, arcybiskupa Miry Licejskiej

zmfr51[1]Kondak 1

Arcyzwycięski Cudotwórco, szczególnie miły Chrystusowi, wylewający nam wszystkim drogocenny olej miłości dla świata i niewyczerpane morze cudów, wysławiam Cię z miłością, święty Mikołaju; Ty który masz śmiałość przystępować do Boga, uratuj nas od wszelkiego nieszczęścia, abym zawołał do Ciebie: Raduj się Mikołaju wielki cudotwórco!

Ikos 1

Byłeś jak Anioł, gdy jeszcze na ziemi żyłeś, objawił nam Ciebie Stworzyciel wszelkiej istoty; bowiem przewidział bogactwo dobroci Twojej duszy, najmiłościwszy Mikołaju, naucz nas wszystkich śpiewać Ci te oto słowa:

Raduj się w łonie matki oczyszczony,
Raduj się całkowicie poświęcony.
Raduj się, który urodzeniem swym zadziwiłeś rodziców,
Raduj się, który siłę duchową swoim urodzeniem ukazałeś piekłu.

Raduj się raju obiecany ziemi,
Raduj się kwiecie przez Boga posadzony.
Raduj się krzewie winny Chrystusa dobrego Ogrodnika,
Raduj się cudowne drzewo ogrodu Jezusa.

Raduj się lilio wyrastająca w raju,
Raduj się piękny aromacie oleju Chrystusowego.
Raduj się, który odganiasz rozpacz,
Raduj się bowiem przez Ciebie zstępuje radość.

Raduj się Mikołaju wielki cudotwórco!

Kondak 2

Ciało i duszę uświęcamy, widząc jak wylewasz olej Twego miłosierdzia, Boża mądrości, i poważamy Cię jako cudownie toczącego życiodajny olej Mikołaju, bowiem poisz wypływającymi z Ciebie z Bożej łaski cudami jak wodą śpiewających Bogu: Alleluja!

Ikos 2

Dobrze zrozumiałeś to co niepojęte o Świętej Trójcy, byłeś w Nicei ze świętymi Ojcami obrońcą wyznania prawosławnej wiary; wyznałeś bowiem Ojca i Syna jako równe Istoty, zawsze wspólnie istniejące i współwiekuiste, a bezrozumnego Ariusza napiętnowałeś. Dlatego wierni nauczyli się śpiewać Tobie:

Raduj się wielka podporo pobożności,
Raduj się wiernych warowny grodzie.
Raduj się mocne utwierdzenie Prawosławia,
Raduj się czcigodne naczynie i pochwało Świętej Trójcy.

Raduj się wyznający równość czci Ojca i Syna,
Raduj się, który Ariusza napełnionego diabłem wygnałeś ze świętego soboru.
Raduj się, ojcze, Ojców sławna piękności,
Raduj się wszystkich Bogomądrych najmądrzejsza dobroci.

Raduj się wypowiadający ogniste słowa,
Raduj się dobry pasterzu swego stada.
Raduj się, bowiem dzięki Tobie utwierdza się wiara nasza,
Raduj się, gdyż dzięki Tobie ginie herezja.

Raduj się Mikołaju wielki cudotwórco!

Kondak 3

Ewangelii mocą daną z wysokości otarłeś wszelką łzę z oczu wielce cierpiących, noszący Boga ojcze Mikołaju; dla głodnych okazałeś się żywicielem, a dla będących w głębinie morskiej cudownym wybawieniem, który ocalił ich z niebezpieczeństw, a pomocnikiem wszystkich innych, śpiewających Bogu: Alleluja!

Ikos 3

Faktycznie należy Ci się, ojcze Mikołaju, pieśń na niebiosach a nie na ziemi; któż bowiem z ludzi jest w stanie określić wielkość Twojej światłości? A my dzięki miłości Twej zwycięskiej zaśpiewamy Ci te słowa:

Raduj się wzorze dla Aniołów i pasterzy,
Raduj się święte oczyszczenie obyczajów.
Raduj się wcielenie wielkiej dobroci,
Raduj się dla świętych czyste i czcigodne mieszkanie.

Raduj się świeczniku najświętszy i przez wszystkich kochany,
Raduj się światłości złotem świecąca i nieskalana.
Raduj się dostojny Aniołów współbiesiadniku,
Raduj się pobożnych reguło wiary.

Raduj się dobry nauczycielu ludzi,
Raduj się wzorze pokory duchowej.
Raduj się, bowiem dzięki Tobie zbawiamy się od namiętności cielesnych,
Raduj się, bo przez Ciebie napełniamy się słodyczą duchową.

Raduj się Mikołaju wielki cudotwórco!

Kondak 4

Grzmiąca burza wątpliwości mąci umysł bo nie wiem jak wysławiać godnie cuda Twoje, błogosławiony Mikołaju; przecież nikt nie jest w stanie ich wyliczyć, nawet jeśliby miał wiele języków i mówić zechciał; ale my cudownie Boga w Tobie wychwalając, mamy śmiałość śpiewać: Alleluja!

Ikos 4

Historii wiele słuchałem, mądrości Boża Mikołaju, o dalekich i bliskich Twoich cudach, gdy lekko w powietrzu na skrzydłach łaski przywykłeś uprzedzać prośby będących w utrapieniu i szybko ratować wszystkich śpiewających Ci takie słowa:
Raduj się ratunku w troskach,
Raduj się zsyłający łaski.
Raduj się obrono od nieoczekiwanej napaści,
Raduj się zaspokajający wszystkich szukających dobra.

Raduj się chętny pocieszycielu będących w nieszczęściu,
Raduj się straszny sędzio okrutników.
Raduj się przez Boga wylane niewyczerpane morze cudów,
Raduj się napisana przez Boga księgo przykazań Chrystusowych.

Raduj się mocna podporo upadłych,
Raduj się utwierdzający sprawiedliwych.
Raduj się obnażający wszelki podstęp,
Raduj się, bowiem tylko prawda od Ciebie pochodzi.

Raduj się Mikołaju wielki cudotwórco!

Kondak 5

Istotnie objawiłeś się jako świecąca Bogiem gwiazda, prowadząc przez wzburzone morze żeglarzy, którym groziła śmierć, a kto jeśli nie Ty przybyłby im na ratunek, którzy wzywali Ciebie ku pomocy, Cudotwórco święty Mikołaju? Odważnie zabroniłeś latać biesom powietrznym nad statkami, które chciały zatopić i odegnałeś je, a wiernych nauczyłeś wielbić Boga, który dzięki Tobie ich zbawił: Alleluja!

Ikos 5

Jak wielką dobroć dla ubogich objawiłeś, najmiłościwszy ojcze Mikołaju, kiedy ujrzałeś dziewice przygotowane na sromotę, i ciemną nocą dałeś trzy sakiewki złota ich staremu ojcu, czym jego samego i córki uratowałeś z kajdan grzechu. Dlatego usłysz od wszystkich te słowa:

Raduj się łaski przeogromna skarbnico,
Raduj się przyjacielu trapiący się o innych.
Raduj się pokarmie i wyzwolenie wszystkich zwracających się do Ciebie,
Raduj się chlebie niewyczerpany łaknących.

Raduj się bogactwo dane przez Boga ubogim na ziemi,
Raduj się chętny wspomożycielu biednych.
Raduj się zawsze wysłuchujący słabych,
Raduj się domu gościnny dla ubogich.

Raduj się trzech dziewic nieskalany oblubieńcze,
Raduj się gorliwy obrońco czystości.
Raduj się nadziejo dla tych, którzy utracili nadzieję,
Raduj się zawsze przynoszący światu słodycz.

Raduj się Mikołaju wielki cudotwórco!

Kondak 6

Każdy opowiada o Tobie wielce błogosławiony Mikołaju jako o chętnym w nieszczęściu ratowniku; bowiem wiele razy w tym samym czasie po ziemi wędrujących i po morzu żeglujących wspierasz zanim poproszą, i przed złem ochraniasz wszystkich śpiewających Bogu: Alleluja!

Ikos 6

Ludziom zesłałeś światło nadziei, ratunek przynosząc niesprawiedliwie skazanym na śmierć wojewodom, którzy Ciebie wzywali dobry pasterzu Mikołaju, a Ty szybko we śnie cesarzowi się ukazałeś i przeraziłeś go, nakazałeś mu niewinnych bez uszczerbku uwolnić. Dlatego razem z nimi i my dziękczynnie Ci śpiewamy:

Raduj się, który pomagasz wszystkim usilnie Cię wzywającym,
Raduj się, ratujący od niesprawiedliwej śmierci.
Raduj się, który chronisz od podstępnej klątwy,
Raduj się, który odpędzasz nieprawe zamysły.

Raduj się, który rozrywasz kłamstwo jak pajęczynę,
Raduj się, który nosisz prawdziwą chwałę.
Raduj się, który niewinnych uwalniasz z więzów,
Raduj się, który ożywiasz martwych.

Raduj się, który objawiasz prawdę,
Raduj się, który poniżasz kłamstwo.
Raduj się, bo dzięki Tobie niewinni ratują się od miecza,
Raduj się, bowiem Tobą osładza się świat.

Raduj się Mikołaju wielki cudotwórco!

Kondak 7

Mikołaju, prawdziwe myro pachnące, chcąc odegnać niemiły Bogu heretycki smród – tajemnicę nam objawiłeś; prowadząc mieszkańców Miry, cały świat napełniłeś Swoim pełnym łaski olejem. I od nas też odgoń niemiły Bogu zapach naszych grzechów, aby przyjęty został nasz śpiew: Alleluja!

Ikos 7

Nowym Noem okazałeś się dla nas, nawigatorem okrętu przynoszącego zbawienie, ojcze Święty Mikołaju, rozgoniłeś burzę wszelkiej nieprawości opieką swoją i zaprowadziłeś nas do cichej przystani Bożej, śpiewających te słowa:

Raduj się cicha zatoko dla ogarniętych burzą,
Raduj się pewny ratunku tonących.
Raduj się dobry sterniku pływających pomiędzy skałami,
Raduj się gromiący burze morskie.

Raduj się pomocy będących w huraganie,
Raduj się ogrzewający zmarzniętych.
Raduj się światłości ciemność trosk oświetlająca,
Raduj się lampo oświecająca wszystkie krańce ziemi.

Raduj się ratujący człowieka z głębiny grzechu,
Raduj się, który wrzucasz z powrotem szatana w głębinę piekła.
Raduj się, albowiem dzięki Tobie śmiało przyzywamy morze miłosierdzia Bożego,
Raduj się, bo dzięki Tobie zbawiamy się od powodzi gniewu Bożego i zwracamy się do Boga.

Raduj się Mikołaju wielki cudotwórco!

Kondak 8

O, jakże przedziwne cuda objawia Święta Cerkiew tym którzy zwracają się do Ciebie, błogosławiony Mikołaju; w niej bowiem nawet ubogą modlitwą wyprosić można bogactwo darów, a my w Tobie złożymy naszą nadzieję i wiernie Bogu zaśpiewamy: Alleluja!

Ikos 8

Prawdziwą pomocą jesteś na każdym miejscu dla wszystkich, Boga noszący Mikołaju, zebrałeś na modlitwie razem wszystkich zwracających się do Ciebie, jako oswobodziciel, chętny żywiciel i lekarz wszystkich ludzi, starających się ku chwale Twojej zaśpiewać te oto słowa:

Raduj się przyczyno wszelkich ocaleń,
Raduj się pomocy dla cierpiących w szponach złych namiętności.
Raduj się gwiazdo świecąca w nocy wszystkim błądzącym,
Raduj się roso z nieba dla wszystkich trudzących się w spiekocie.

Raduj się rozdający dobre dary wszystkim trudzącym się,
Raduj się, który gotujesz dostatek proszącym Cię.
Raduj się, który często wyprzedzasz prośby,
Raduj się, który starcom odnawiasz siły.

Raduj się bowiem wielu, którzy zbłądzili z prawdziwej drogi Ty zawracasz,
Raduj się wierny sługo tajemnic Bożych.
Raduj się, gdyż dzięki Tobie zwyciężamy zawiść,
Raduj się, bo dzięki Tobie żyjemy sprawiedliwe.

Raduj się Mikołaju wielki cudotwórco!

Kondak 9

Racz zniweczyć wszelką naszą chorobę, wielki nasz orędowniku Mikołaju; który zaprawione łaską Bożą ocalenie od namiętności przynosisz duszom naszym, i rozweselasz serca usilnie zwracających się do Ciebie o pomoc, wszystkich, którzy śpiewają Bogu: Alleluja!

Ikos 9

Sami widzimy poniżonych przez Ciebie, bezbożnych i fałszywie myślących oratorów; Ariusza bluźniercę, który rozdzielał Bożą Istotę, i Saweliusza mieszającego Świętą Trójcę; pełny Mądrości Bożej ojcze Mikołaju, tym utwierdzamy się w prawosławnej wierze, i dlatego śpiewamy Ci te słowa:

Raduj się tarczo broniąca pobożności,
Raduj się mieczu siekący bezbożników.
Raduj się nauczycielu Bożych przykazań,
Raduj się niszczycielu przeciwnej Bogu nauki.

Raduj się przez Boga postawiona drabino, po której wchodzimy do nieba,
Raduj się dana nam przez Boga obrono, pod którą wielu się ucieka.
Raduj się, który niemądrych czynisz mądrymi Swymi słowami,
Raduj się bowiem leniwych pobudzasz do pracy Swoim wzorem.

Raduj się nieugaszona światłości Bożych przykazań,
Raduj się świetlisty promieniu Bożych nakazów.
Raduj się, bowiem nauką Twą zostają skruszone zamysły heretyków,
Raduj się, gdyż dzięki Tobie wierni stają się godni chwały.

Raduj się Mikołaju wielki cudotwórco!

Kondak 10

Święty ojcze nasz Mikołaju, chcąc zbawić duszę, ciało swe prawdziwie poddałeś Duchowi; bo najpierw milczeniem i walką z grzesznymi myślami, a potem do działania dodając myśli o Bogu uczyniłeś rozum swój doskonałym i pełnym bogactwa myśli o Bogu; a dzięki temu śmiało z Bogiem i Aniołami mogłeś rozmawiać, zawsze wołając: Alleluja!

Ikos 10

Tarczą obronną jesteś dla tych wszystkich, którzy wysławiają cuda Twoje i zwracają się do Ciebie o pomoc, wielce błogosławiony; z tego powodu i nas ubogich duchem oswobodź od wszelkiej biedy, napaści, niedoli i troski, abyśmy mogli z miłością śpiewać Ci te oto słowa:

Raduj się, który ratujesz od cierpienia wiecznego,
Raduj się, który dajesz bogactwo niezniszczalne.
Raduj się pokarmie dostatni dla łaknących prawdy,
Raduj się napoju niewyczerpany dla pragnących życia.

Raduj się wybawco od nagłej śmierci i wojny,
Raduj się ratunku z kajdan i niewoli.
Raduj się przesławny wspomożycielu w niedoli,
Raduj się skuteczny obrońco przed napaścią.

Raduj się, który z zatracenia ratujesz wielu,
Raduj się bowiem niepoliczone rzesze wspaniale ochraniasz.
Raduj się, gdyż dzięki Tobie wielu grzeszników ratuje się od srogiej śmierci,
Raduj się, bo dzięki Tobie pokutujący otrzymują życie wieczne.

Raduj się Mikołaju wielki cudotwórco!

Kondak 11

Uczynkami, rozumem i słowem najlepszą ze wszystkich chwałę dla Świętej Trójcy przyniosłeś, schronienie nasze Mikołaju; wieloma bowiem opisami prawowierne nakazy wyjaśniłeś, wiarą, nadzieją i miłością prowadząc nas, byśmy śpiewali w Trójcy Jedynemu Bogu: Alleluja!

Ikos 11

Wszyscy znamy Cię jako gwiaździsty promień, który nieustająco oświetla drogę będącym w mroku życia, wybrany przez Boga ojcze Mikołaju; bowiem rozmawiasz z duchowymi anielskimi światłami o niestworzonej Potrójnej Światłości i oświecasz dusze wiernych, którzy śpiewają Ci te oto słowa:

Raduj się lampo Potrójnej Światłości,
Raduj się jutrzenko niezachodzącego Słońca.
Raduj się świeco rozpalona Bożym płomieniem,
Raduj się, bowiem zgasiłeś bezbożny płomień diabła.

Raduj się światłe wytłumaczenie prawosławnej wiary,
Raduj się, który dobrze wyjaśniasz światłość Ewangelii.
Raduj się błyskawico spalająca heretyków,
Raduj się grzmocie napawający strachem gorszycieli.

Raduj się nauczycielu prawdziwej mądrości,
Raduj się, który rozumiesz tajemną mądrość.
Raduj się, bo dzięki Tobie zniszczony został kult pogański,
Raduj się, bowiem dzięki Tobie wysławiamy Stworzyciela w Trójcy.

Raduj się Mikołaju wielki cudotwórco!

Kondak 12

Zaprawdę dobrze wiemy, że wypełniony jesteś Bożą łaską, przesławny ojcze Mikołaju, dlatego ciesząc się Tobą, gorliwie świętujemy Twoją pamięć, i błagamy całą duszą o Twe cudowne wstawiennictwo; a nie mogąc policzyć przesławnych Twych czynów jak piasku morskiego i gwiazd na niebie niedouczeni i zawstydzeni śpiewamy Bogu: Alleluja!

Ikos 12

Żarliwie wysławiając Twe cuda, Ciebie wielbimy, wielce wychwalany Mikołaju, w Tobie bowiem cudownie objawił się Bóg w Trójcy. Ale choćbyśmy zwracali się do Ciebie najbardziej bogato z głębiny serca ułożonymi psalmami i pieśniami, święty cudotwórco, i tak nie dorównamy cudom Twoim, którymi zauroczeni śpiewamy Ci te oto słowa:

Raduj się sługo Króla Królów i Władcy Władców,
Raduj się współbiesiadniku niebieskich sług.
Raduj się królów wierny pomocniku,
Raduj się sławo narodu chrześcijańskiego.

Raduj się zwycięzco jednoimienności,
Raduj się przesławny nosicielu korony.
Raduj się zwierciadło wszystkich sprawiedliwych,
Raduj się murze obronny dla wszystkich zwracających się do Ciebie.

Raduj się, po Bogu i Bogurodzicy doskonała nasza nadziejo,
Raduj się zdrowie naszych ciał i ocalenie naszych dusz.
Raduj się, bowiem dzięki Tobie unikamy wiecznej śmierci,
Raduj się, bo dzięki Tobie stajemy się godni wiecznego życia.

Raduj się Mikołaju wielki cudotwórco!

Kondak 13

O prześwięty i przecudny ojcze Mikołaju, pocieszycielu wszystkich strapionych! Przyjmij dzisiejszą naszą modlitwę, i błagaj Boga, aby wybawił nas od piekła z uwagi na miłe Bogu Twe wstawiennictwo, abyśmy razem z Tobą zaśpiewali: Alleluja!
(Ten kondak mówimy trzykrotnie. Potem czyta się 1 ikos: Byłeś jak Anioł…, a następnie 1 kondak: Arcyzwycięski Cudotwórco…)

Modlitwa do Świętego Mikołaja

O przesławny i najczcigodniejszy arcypasterzu, wielki cudotwórco, święcicielu Chrystusowy ojcze Mikołaju, człowieku Boży i wierny sługo, mężu oczekiwany, dzbanie wybrany, silny filarze Cerkwi, świeczniku jaśniejący, gwiazdo oświecająca i uświęcająca wszelką istotę; Ty jesteś sprawiedliwy, jak feniks rozkwitły, mieszkający w dobrach Boga Swego; żyłeś w Mirach i Mirę napełniłeś miłym Bogu zapachem, i teraz aromatyczny niewyczerpany olej Bożej łaski nam rozdajesz; przez dotknięcie Twe prześwięty ojcze uświęciło się morze, gdy rozdające cuda Twoje relikwie przemieszczały się do Bari, aby od wschodu do zachodu wysławiać Imię Boże. O jaśniejący i wspaniały cudotwórco, chętny pomocniku, gorący orędowniku, dobry pasterzu, ratujący zebraną owczarnię swą od wszelkiej troski! Ciebie wysławiamy i Ciebie wielbimy jako nadzieję dla wszystkich chrześcijan, źródło cudów, obrońcę wiernych, mądrego nauczyciela, żywiciela głodnych, pocieszyciela płaczących, odzienie nagich, lekarza chorych, sternika pływających po morzu, oswobodziciela niewolników, opiekuna i pomocnika wdów i sierot, mądrego stróża, łagodnego wychowawcę młodych, pokrzepiciela starych, przewodnika poszczących, uspokojenie trudzących się, obfite bogactwo maluczkich i ubogich. Usłysz nas modlących się do Ciebie i przypadających do stóp Twych pod Twoja obronę, zechciej wstawić się za nami u Najwyższego, błagaj za nami miłymi Bogu Twymi modlitwami tak bardzo potrzebnymi do zbawienia dusz i ciał naszych; ochraniaj tarczą Swą świętą miejscowość tą (nazwa) i każde miasto i każde państwo chrześcijańskie, i ludzi żyjących w nich od wszelkiego zła; bowiem wiemy jak dużo może modlitwa sprawiedliwego ukierunkowana na dobro; gdyż tylko Ciebie sprawiedliwego po wielce Błogosławionej Dziewicy Marii mamy jako orędownika naszego u Boga i pokornie prosimy Cię przedobry ojcze o gorące wstawiennictwo i pomoc; strzeż nas jako czuwający i dobry pasterz przed wszelkimi wrogami, zatraceniem, trzęsieniem ziemi, gradobiciem, głodem, powodzią, pożarem, wojną, napadem cudzoziemców, i w każdym nieszczęściu i trosce podaj nam Swą pomocną dłoń i otwórz dla nas drzwi Miłosierdzia Bożego; ponieważ nie jesteśmy godni spoglądać na wysokość niebios ze względu na mnogość nieprawości naszych; związani jesteśmy kajdanami grzechu, bowiem nie spełnialiśmy woli naszego Stworzyciela i nie zachowaliśmy Jego przykazań. Dlatego składamy kolana skruszonego i cierpiącego naszego serca przed Stworzycielem naszym i prosimy Cię o Twe ojcowskie wstawiennictwo za nami u Niego; pomóż nam święty wybrańcu Boży, abyśmy nie zginęli z nieprawościami naszymi; zbaw nas od wszelkiego zła i od wszelkiej złej wieści, i uczyń prawymi myśli nasze, i utwierdź serce nasze w prawdziwej wierze, abyśmy dzięki twemu orędownictwu i wstawiennictwu nie zostali poniżeni przez Stwórcę naszego ani ranami, ani klątwą, ani zarazą, ani innym gniewem Bożym; ale niech zawsze żyjemy w pokoju, i niech będziemy godni widzieć dobro na ziemi żywych, sławiąc Ojca, i Syna, i Świętego Ducha, w Trójcy Jedynego sławionego i wielbionego Boga teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.

Druga modlitwa

O święty Mikołaju, szczególnie święty wybrańcu Boży, gorący nasz wspomożycielu, w cierpieniach naszych nieustający i chętny nasz pomocniku, pomóż mnie grzesznemu i zrozpaczonemu w obecnym życiu, wybłagaj u Władcy Boga, aby zechciał darować mi wszystkie moje grzechy, które popełniłem od młodości mojej aż do chwili obecnej, uczynkiem, słowem, myślą, i wszystkimi moimi zmysłami; i przy odejściu mojej duszy pomóż mi nieszczęsnemu, wybłagaj u Władcy Boga, Stworzyciela każdej istoty, aby zbawił mnie od powietrznych cierpień i wiecznej męki, abym zawsze wychwalał Ojca, i Syna i Świętego Ducha, i Twoje modlitewne wstawiennictwo, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Trzecia modlitwa

O dobry ojcze Mikołaju, pasterzu i nauczycielu wszystkich, którzy z wiarą proszą Cię o Twoją pomoc, i gorącą modlitwą wzywają Cię, pospiesz się i wyprzedź nasze prośby, i obroń owczarnię Chrystusową przed napadającymi na nią wilkami; ogródź i ochroń wszelki kraj chrześcijański Twymi świętymi modlitwami od wszelkiej ziemskiej troski, trzęsienia ziemi, napaści cudzoziemców i wojny domowej, głodu, powodzi, miecza i nagłego nieszczęścia; i tak jak zmiłowałeś się nad trzema mężami uwięzionymi w ciemnicy i uratowałeś ich od gniewu cesarza i ścięcia mieczem, tak zmiłuj się nade mną, bowiem umysłem, słowem i uczynkiem cały jestem w ciemności grzechu, i uratuj mnie przed gniewem Bożym i od wiecznej męki; niech z uwagi na Twe wstawiennictwo i pomoc, a z uwagi na Swe miłosierdzie i łaskę Chrystus Bóg da mi ciche i bezgrzeszne życie doczesne, i zbawi mnie od stania po Jego lewicy, a zechce postawić mnie po prawicy Swojej ze Świętymi Swymi. Amen.

 

Tłumaczenie: Monaster w Ujkowicach

Opublikowano Akatysty ku czci Świętych Pańskich | Dodaj komentarz

Akatyst ku czci świętego męczennika – młodzianka Gabriela Zabłudowskiego

11sfgwj[1]Troparion, głos 5.

Święte Dziecię Gabrielu, ty za Przebitego za nas przez złych judejczyków okrutnie, także przez nich byłeś przekłuty w żebra i za Wykrwawionego za nas całe ciało na wykrwawienie i straszliwe rany oddałeś, teraz zaś ku sławie wiecznej z Nim zamieszkałeś. Wspomnij i o nas, błagamy cię, czczących tu pamięć twoją, prosząc dla nas o zdrowie ciała i zbawienie dusz naszych.

Kondakion, głos 6

Ojczyzną twą były Zwierki, męczenniku Chrystusowy Gabrielu, ale przez istnych drapieżników- judejczyków porwany, rodziców zostałeś pozbawiony, który wszystko to kolejno ciężko przecierpiałeś i do Królestwa Niebieskiego wszedłeś. Odsuń tutaj od nas wszystkie krzywdy i troski i uproś – błagamy cię – abyśmy osiągnęli wieczne twe dziedzictwo.

Wysławianie

Wysławiamy Cię, cierpiętniku święte dziecię Gabrielu, i czcimy szlachetne męki twoje, które za Chrystusa przecierpiałeś.

 

Kondakion 1.

Wybrane dziecię Chrystusowe Gabrielu, czcimy Pana, który dał ci sławę, chwalimy cię z miłością, twoją dziecięcą niewinność i cierpienia szlachetne opiewamy. Ty, jako ptaszę niewinne, od urodzenia przez Boga wyznaczony i do wysokiej godności przypisany, w niebiosach będąc, módl się za nami, wołamy do ciebie:

Raduj się, Gabrielu, męczenniku Chrystusowy i młodzianku najczystszy.

 

Ikos 1.

Jak anioł jasny zjawiłeś się na ziemi, Gabrielu, młodziankiem będąc, który niczego złego nie uczynił. Dlatego Chrystus, przez ziemię przyjęty, wrota niebiańskie przed tobą otworzył, uznając Cię za wybrańca, z nimi nieustannie chwalisz Trójcę Przenajświętszą; dlatego usłysz, śpiewających dla ciebie co następuje:

Raduj się, wonne naczynie anielskiej czystości.

Raduj się, bogobojnych rodziców twych Piotra i Anastazji dziecię przecudne.

Raduj się, niewinnych dzieciąt ozdobo.

Raduj się, bowiem życie twe bezgrzeszne jest.

Raduj się, bowiem nieposzlakowaną jest śmierć twoja przed Bogiem.

Raduj się, który w dzieciństwie Krzyż Chrystusowy ukochawszy, niosłeś.

Raduj się, któryś godny jest oglądać na niebiosach niewysłowioną chwałę Bożą.

Raduj się, Gabrielu, męczenniku Chrystusowy i młodzianku najczystszy.

 

Kondakion 2.

Widząc Chrystus istne przeciw Niemu burzenie się okrutnych judejczyków, wybrał ciebie, Gabrielu, dziecię doskonałe, zwycięskiego bojownika niebiańskiego, i strumieniami krwi twojej najczystszej niegodziwość wrogów Boga zsiekł i owych pohańbił, widząc przez Ciebie wielkość Bożą i wielkość Cerkwi naszej, drżąc, śpiewamy w Trójcy sławionemu Bogu: Alleluja.

 

Ikos 2.

Rozum chory na zabójstwo Chrystusa mający oprawca, od rodziców twoich, którzy na krótki czas wyszli z domu, pochlebstwem uprowadził Cię, Gabrielu, i do Białegostoku wywiózł, aby twą krwią czystą jak zwierz drapieżny się napawać. Kiedy zaś byłeś bez ducha, krwi pozbawiony, oprawcy, cisnąwszy cię w żyto zielone, koło wsi Zwierki ciało twe porzucili. Takie twe męstwo w cierpieniu podziwiając, śpiewamy:

Raduj się, skrytych zabójców ofiaro potulna.

Raduj się, któryś mąk straszliwych zaznał.

Raduj się, któryś wziął na siebie mąk Chrystusowych wyobrażenie.

Raduj się, posłańcze Boga, aby błędy napiętnować.

Raduj się, który Wiarę umacniasz.

Raduj się, światło Cerkwi niegasnące.

Raduj się, któryś przyłączony do grona męczenników.

Raduj się, bowiem męczeństwo twe chwałę wynosi Ojca Niebieskiego.

Raduj się, Gabrielu, męczenniku Chrystusowy i młodzianku najczystszy.

 

Kondakion 3.

Z woli Najwyższego, który ukrzyżowany zostałeś, męczenniku najczystszy, spocząłeś w Niebiańskich sferach, bestialskie krwi przelanie napiętnowawszy i wściekłą judejską niegodziwość okiełznawszy. Raduj się, śpiewający ze wszystkimi cierpiętnikami zwycięską pieśń Bogu: Alleluja.

 

Ikos 3.

Mający, męczenniku Boży, niebo za sklepienie i niwę zieloną za łoże spokoju, przez trzy dni porzucony niepogrzebany pozostawałeś. Stada ptaków drapieżnych, a także mnóstwo psów wygłodniałych ciało twe wówczas otaczało, jednak dotknąć go nijak się nie odważyły: psy bowiem mądre przed drapieżnymi ptakami ciała twego broniły. Widząc w tym znak Boży, mówimy:

Raduj się, Boga kochające dziecię Chrystusowe.

Raduj się, cudownej opieki Boskiej dokonanie.

Raduj się, przez Syna Bożego upragniony.

Raduj się, równy służebnikom Pańskim.

Raduj się, ptaszę czyste, do gniazd niebiańskich przyjęty.

Raduj się, drzewa rajskiego młoda gałęzi.

Raduj się, blasku niebiańskich światłości.

Raduj się, gwiazdo jasna na nieboskłonie świecąca.

Raduj się, Gabrielu, męczenniku Chrystusowy i młodzianku najczystszy.

 

Kondakion 4.

Burza myśli ogarnia nas, młody cierpiętniku, gdy okrutną śmierć twoją wspominamy i cud ponadnaturalny widzimy w twej osobie objawiony, bowiem ciałem chłopięciem będąc, cierpliwie męki swoje znosząc, mężem okazałeś się prawdziwym. W tym bowiem, czyn twój męczeński rozumem obejmując, opiewamy Tego, który dał Ci nań moc: Alleluja.

 

Ikos 4.

Dowiedziawszy się rodzice od mieszkańców wsi Zwierki, że dziecię ich od trzech dni na pustkowiu bez ducha leży, przyszli i śmierć twoją przedwczesną opłakawszy, ciało twe czyste na cmentarz cerkiewny przynieśli, i w pobliżu cerkwi wsi owej pogrzebali, przerażeni – wraz ze wszystkimi wiernymi – nieludzkim judejczyków występkiem. My zaś, podziwiając twoje męstwo, opiewamy twoje męczeństwo i wołamy wzruszeni:

Raduj się, młoda gałęzi, któraś pokus światowych łakoci nie zaznała.

Raduj się, który ziemskich dóbr pozbawiony, niebieskich uczestnikiem jesteś.

Raduj się, któryś osiągnął Królestwo Wieczne.

Raduj się, który przedwczesnym odejściem swoim łono ojca i matki swej wzburzyłeś.

Raduj się, bowiem rozpacz ich w radość ogromną przemieniłeś.

Raduj się, jak służebnikiem Władcy się okazałeś.

Raduj się, naśladowcze męk Chrystusowych.

Raduj się, Gabrielu, męczenniku Chrystusowy i młodzianku najczystszy.

 

Kondakion 5.

Gwiazdą Bogiem promieniejącą jesteś na świecie, dziecię błogosławione Gabrielu, jaśniejąc anielską czystością, tak teraz lśnij na niebiosach sławą wieczną pośród sprawiedliwych, wraz z którymi nieustannie śpiewamy Panu Chwały, Chrystusowi: Alleluja.

 

Ikos 5.

Widząc anielską czystość serca twego, potulność i łagodność, co okazałeś męczeńsko, Gabrielu, niech Bóg sławi Cię pośród świętych swoich; zaiste bowiem cud sławetny nad wyraz: po trzydziestu latach ciało Twoje nietknięte znaleziono, źródłem będące uzdrowień dla wszystkich z wiarą przybiegających doń. Przyjmij więc od nas słowa chwały:

Raduj się, przybytku dobra.

Raduj się, przez nietknięte rozkładem relikwie Twe wielką radością nas napełniający.

Raduj się, źródło cudownych uzdrowień.

Raduj się, gdyż Pan moc na Tobie cudowną objawił.

Raduj się, któryś bezbożność judejczyków obalił.

Raduj się, któryś krwią swoją Wiarę Prawdziwą umocnił.

Raduj się, któryś jest radością Pana naszego.

Raduj się, nasz orędowniku przed Bogiem.

Raduj się, Gabrielu, męczenniku Chrystusowy i młodzianku najczystszy.

 

Kondakion 6.

Chrystusowa Cerkiew Prawosławna sławi Twe, młodzianku Gabrielu, cierpienia, rany i męki dla Boga przez Ciebie znoszone, jako poprzez nie cudownie rozsławił Cię Pan i ciało Twe w nietkniętym stanie ziemi białostockiej objawił, ze wzruszeniem więc wołamy: Alleluja.

 

Ikos 6.

Zajaśniał nam nowy cud, tajemnicę Boskiego zamysłu objawiając, kiedy cerkiew Zwierkowska w płomieniach zgorzała, jednak szczątki Twe święte, w niej przechowywane, okazały się być całymi. Pełni podziwu, wiarę w Ciebie z czystym sercem głosimy, sławne dziecię Gabrielu: Alleluja.

Raduj się, któryś wykonał na sobie Słowo Boże, bowiem Pan chroni kości sprawiedliwych.

Raduj się, któryś potwierdził Słowo Boże, że włos z głowy waszej nie spadnie.

Raduj się, skarbie duchowy wiernych bogacący.

Raduj się, który radosną nadzieją na obietnicę zbawienia cieszysz nas.

Raduj się, w niebiosach i na ziemi przez anioły i ludzi ukochany.

Raduj się, który modlitwami swymi Stwórcę miłościwym czynisz.

Raduj się, wybrańcu Boży.

Raduj się, psałterzu chwałę Stwórcy opiewający.

Raduj się, Gabrielu, męczenniku Chrystusowy i młodzianku najczystszy.

 

Kondakion 7.

Chcąc Pan ludzi miłujący objawić w Tobie obraz nauczyciela ludzi, ukazał Ciebie, Gabrielu, jako szczególnego cierpiętnika, dążenia bluźnierców pognębiającego, niech więc i my dobroczyńcom Twoim, wśród których jaśniejesz, okażemy gorliwość, Królestwo Niebieskie osiągniemy, cudownemu w zamysłach swych Bogu śpiewając: Alleluja.

 

Ikos 7.

Nową lampą jaśniejącą, nieskrywaną, ale na świeczniku Cerkwi Chrystusowej postawioną i przez Boga rozsławioną byłeś, święty Gabrielu, ciemność rozświetlający i wrogów Boga przeciwko Chrystusowi działających łacnie zwyciężający, za to śpiewamy pieśń dla Ciebie tymi słowy:

Raduj się, któryś wiele mąk z rąk judejczyków wycierpiał.

Raduj się, któryś ich złość i przebiegłość zwyciężył.

Raduj się, który uczysz nas Prawdziwą Wiarę Boga w Trójcy chwalonego chronić.

Raduj się, kroki nasze na drogę zbawienia kierujący.

Raduj się, któryś za Przebitego Chrystusa Boga mnóstwo ran przyjął.

Raduj się, bowiem Go w niebiosach rozsławiasz.

Raduj się, sławo ludzi prawosławnych zacna.

Raduj się, przez ciebie bowiem odwiedził Pan ziemię naszą.

Raduj się, Gabrielu, męczenniku Chrystusowy i młodzianku najczystszy.

 

Kondakion 8.

Niezwykły i znamienity znak łaskawości Bożej widzą w Tobie wszyscy przybywający do Ciebie, Gabrielu; bowiem daną Ci łaską proszących z wiarą od wszelkich krzywd ochraniasz, od smutków uwalniasz i wszelkie prośby wiernych spełniasz, ucząc śpiewać na cześć Boga niedoścignionego w swych cudach: Alleluja.

 

Ikos 8.

Cały w ranach, skłuty, okaleczony, oddałeś, Gabrielu, prawą duszę swoją w ręce Boże, w cierpieniach ukojony, od zła codziennego i ziemskich nieszczęść daleki. Owo święte w Bogu uspokojenie wspominając, takie oto kierujemy do Ciebie słowa:

Raduj się, bezgrzeszny w zaśnięciu swoim.

Raduj się, na łono Abrahama przez aniołów wyniesiony.

Raduj się, do rajskiego przybytku z chwałą przyjęty.

Raduj się, wieńcem nieśmiertelności przez Pana zwieńczony.

Raduj się, Chrystusa Boga błogosławiony naśladowco.

Raduj się, bowiem następstwem twego dzieciństwa stało się Królestwo Niebieskie.

Raduj się, jako dla wszystkich wiernych wspomnienie o Tobie jest słodkie.

Raduj się, Gabrielu, męczenniku Chrystusowy i młodzianku najczystszy.

 

Kondakion 9.

Każdy śmiertelnik, słysząc o mękach Twych, o łagodne dziecię, czuje wzruszenie i cierpieniom Twym cześć oddaje: Cerkiew zaś Prawosławna śmierć twą męczeńską opiewa i imię Twe w uniesieniu wspomina, śpiewając radośnie: Alleluja.

 

Ikos 9.

Mówcy elokwentni, oczami cielesnego rozumu patrzący i próżno mówiącymi ustami wyjaśniający twórczą mądrość budowy wszechświata, dziwią się, po cóż bywają cierpienia niewinnych dzieci. My zaś, dziwiąc się temu, zwracamy się głośno do Ciebie, święty Gabrielu, mówiąc:

Raduj się, bowiem cierpienia Twe cierpieniom pozostałych sprawiedliwych są równe.

Raduj się, bowiem cierpieniem ciała wraz z Cierpiącym za nas się ukrzyżowałeś.

Raduj się, światło twórcze Mądrości.

Raduj się, Boska pobłażliwości dla śmiertelników.

Raduj się, głosie niebiański, do zbawienia wszystkich wzywający.

Raduj się, palcu Boży, który na Wysokości nam pokazuje.

Raduj się, bowiem do Chrystusa Pana modlitwy nasze zanosisz.

Raduj się, Gabrielu, męczenniku Chrystusowy i młodzianku najczystszy.

 

Kondakion 10.

Chcącym się uratować, święte dziecię, cierpieniem swoim obraz dajesz prawdziwej drogi ku Bogu, cnoty i ponoszenia ofiary. Kosztując teraz niebiańskich dóbr niewypowiedzianych, wspomnij o nas, którzy tu na ziemi cierpienia Twe opiewamy i śpiewamy Bogu: Alleluja.

 

Ikos 10.

Jesteś, Gabrielu, opoką niewzruszoną dla wszystkich nieszczęśliwych i krzywdzonych, którzy Ciebie, o dziecię, przywołują; chorym i matkom, które o dzieci swe się martwią, spokój i pociechę orędownictwem swym przynosisz. Za wszystkie więc łaski od Ciebie otrzymywane dziękczynnie wołamy:

Raduj się, obrońco nasz niezłomny.

Raduj się, orędowniku nasz gorliwy.

Raduj się, dzieciąt niebiański opiekunie.

Raduj się, cierpiących i chorych dzieci błogosławiony uzdrowicielu.

Raduj się, dla matek szukających pociechy po stracie dzieci skuteczny pocieszycielu.

Raduj się, który koisz przeżywających rozterki.

Raduj się, czystości duchowej nauczycielu.

Raduj się, służebniku Boży.

Raduj się, Gabrielu, męczenniku Chrystusowy i młodzianku najczystszy.

 

Kondakion 11.

Pieśń, którą Tobie ofiarujemy, Gabrielu, nie wystarcza dla uświetnienia sławnych przez cierpienie czynów Twoich, jednak bacząc na gorliwe nasze pragnienie, śpiew przez nas ofiarowany miłościwie przyjmij, nas zaś od grzechów i nieszczęść uwolnij, czystym sercem wołajmy więc Stwórcy naszemu: Alleluja.

 

Ikos 11.

Światłem łaski Bożej od urodzenia opromieniony, nietknięty wzniosłeś się do Świata Trójcy, proś tam o nasze oświecenie, ze skruchą serc o to się modląc, wołamy do Ciebie:

Raduj się, jasny promieniu Trójsłonecznego Świata, który ożywia świat.

Raduj się, ciepło duchowe, nasz chłód ogrzewające.

Raduj się, łampado, nasze ciemności rozświetlająca.

Raduj się, płomieniu ogrzewający nas w Wierze, Miłości i Nadziei.

Raduj się, szukających wstawiennictwa Twojego przed Bogiem orędowniku.

Raduj się, bowiem wiele może Twa modlitwa przed Jego obliczem.

Raduj się, niebiańskiego świata ozdobo.

Raduj się, ziemskiego świata chlubo.

Raduj się, Gabrielu, męczenniku Chrystusowy i młodzianku najczystszy.

 

Kondakion 12.

Łaskę Bożą, nigdy nieubożejącą, ale zawsze uzdrawiającą, wybłagaj dla nas, święty służebniku Boży; niech nauczy mnie Pan naśladować Cię w czystości anielskiej i łagodności, niech skieruje serca nasze ku płomiennej modlitwie i pokajaniu, niech zachowa w całości wszystkich, którzy z miłością dochowują przykazań Chrystusowych, niech da nam chrześcijańskie zakończenie naszego życia, niech pozwoli zobaczyć na niebiosach chwałę Bożą i opiewać ją na chwałę Trójcy Przenajświętszej: Alleluja.

 

Ikos 12.

Opiewamy cierpienia Twe, Gabrielu, sławimy Twe w dziecięcym ciele potulne męstwo, czcimy pamięć Twą, bowiem w Tobie objawiła się chwała Chrystusowa, sława Cerkwi Prawosławnej. Dlatego wołamy z miłością:

Raduj się, ofiaro czysta złożona Panu za nas, śmiertelników.

Raduj się, któryś Boga wychwalił cierpieniem swoim.

Raduj się, łask wiecznych spadkobierco.

Raduj się, grono winne Chrystusa.

Raduj się, od wrogów wszelkich niezawodny nasz obrońco.

Raduj się, chwały wiecznej dla nas orędowniku.

Raduj się, bojowniku Chrystusowy niezwyciężony.

Raduj się, dzieciątek zwierzchniku i obrońco.

Raduj się, Gabrielu, męczenniku Chrystusowy i młodzianku najczystszy.

 

Kondakion 13.

O bezgrzeszny męczenniku Chrystusowy Gabrielu, dziecięcej niewinności i łagodności obrazie przecudny, skromny śpiew przyjmujący, bądź nam żarliwym orędownikiem przed Bogiem, w nasze dni przewrotne, małodusznością, gniewem i nienawiścią dla braci swych kipiące, wierni Wierze, cierpliwości i miłości bądźmy. I tak żyjąc, wiecznych męk unikniemy i zawsze Bogu śpiewajmy: Alleluja, alleluja, alleluja.

(Ten kondakion mówimy trzykrotnie. Potem czyta się 1 ikos: Jak anioł jasny zjawiłeś się na ziemi…, a następnie 1 kondakion: Wybrane dziecię Chrystusowe Gabrielu…)

 

Modlitwa do świętego męczennika młodzianka Gabriela Zabłudowskiego

Dziecięcą łagodność w sobie chroniący, mężny w cierpieniu, Gabrielu błogosławiony, ziemi naszej diamencie drogocenny, który judejską niegodziwość wyjawiłeś! Do Ciebie my, grzeszni, przybiegamy w modlitwie i za grzechy swe żałujemy, małoduszności swej się wstydząc, z miłością do ciebie wołamy: od nieprawości naszych się nie odwracaj, czystości będący skarbcem; naszej małoduszności nie brzydź się, długotrwałego cierpienia nauczycielu; ale raczej owe niemoce nasze widząc z Niebios, uzdrowienia racz dać nam poprzez swą modlitwę, i naucz nas być naśladowcami Twojej wierności Chrystusowi. W przeciwnym razie Krzyża pokus, zła i cierpienia nie udźwigniemy, jednak i wtedy miłościwej Twej pomocy nie pozbawiaj nas, służebniku Boży, ale wolność i spokój dla nas u Boga wyproś. Także i matki modlące się za swoje dzieci usłysz, zdrowie i ratunek dla dzieciątek u Boga wybłagaj. Nie ma takiego okrutnego serca, które by słysząc o Twoich mękach, święte dziecię, nie wzruszyło się, i ponieważ oprócz tkliwych westchnień, niczego dobrego uczynić nie możemy, ale i taką rozrzewniającą myślą nasze głowy i serca, błogosławiony, oświeciwszy, na drogę naprawy życia naszego poprzez Łaskę Bożą nas skieruj . Zasiej w nas gorliwość nieustanną w dziele zbawienia duszy i sławienia Boga, i o godzinie śmierci pamięć nieśmiertelną pomóż nam zachować. Głównie zaś w śmiertelnym śnie naszym udręki demonicze i myśl rozpaczliwą od dusz naszych orędownictwem swoim odsuń i owe nadzieją Boskiego przebaczenia napełnij, w tym abyśmy nieustannie sławili miłosierdzie Ojca i Syna i Świętego Ducha, i usilne Twoje orędownictwo na wieki wieków. Amiń.

Opublikowano Akatysty ku czci Świętych Pańskich | Dodaj komentarz

Akatyst ku czci Przenaświętszej Bogurodzicy (Zwiastowania – Wielki Akatyst) staropolski – 1792

91jouf[1]Modlitwa przed zaczęciem tego nabożeństwa

O Nayświętsza i Naywyższa Monarchini, nayczystsza Panno, oraz Iezusa Chrystusa Wcielonego Boga moiego Matko; oto ia nikczemny i niegodny twoy poddany, biie czołem przed Maiestatem Twoim, zaczynaiąc z niegodnych ust moich pochodzące pochwały Twoie, które Ty Macierzyńskim przyiąwszy sercem, o! Matko Króla na Niebie i na Ziemi Króluiącego, racz offiarować naymilszemu Synowi Twoiemu, a Bogu moiemu, prosząc od niego  odpuszczenia wszystkich grzechów moich, poprawy życia moiego, i w godzine śmierci bez nagabania piekielney mocy, na wieczne z tego doczesnego życia mieszkanie przeyścia moiego.

Bądź pośrzedniczką u Syna Twoiego naymilszego Pani i Protektorko moia, aby mi raczył ułatwić weyście do Królestwa swoiego Niebieskiego, i tam wiecznie mnie karmić pokarmem słodkości, i uciech gornego onego Miasta Niebieskiego Ieruzalem, które zawisły na widzeniu Boga, w Tróycy Świę: iedynego, i kochaniu tey nieskończoney dobroci, którey Aniołowie sławić swoiemi słodkiemi pieniami, i kochać nigdy nieprzestano, tey chwały i rozkoszy przez twoią poważną przyczynę, racz Pani moia, opiekunko, i ostatnia grzesznych nadzieio uczestnikiem mnie uczynić; albowiem ty wszystko możesz, iako ta która iesteś  Matką wszystko mogącego.

A tym czasem skłoń ucho Twoie ku moim niegodnym modłom, które ważę się ofiarować Tobie w następuiących pochwałach tym sposobem:

 

Niezwyciężoney Monarchini my słudzy twoi, na dzięk czynienie za twoie zwycięstwo nad nieprzyiacielami naszemi, będąc od klęski wybawieni, pieśni zwycięzkie spiewamy tobie, o! Bogarodzico! Ty zaś będąc mocy niezwyciężoney od wszelkich kłopotow, i niebespieczeństw racz nas wybawić, abyśmy do ciebie wołali: Bądź pozdrowiona, oblubienico nienaruszona.

 

ANTYFONA I

Rozkaz taiemny odebrawszy, Archanioł Gabriel szybkim krokiem staie w domu Jozefowym, do Niepokalaney Maryi Panny temi mówiąc słowy: Ten który Niebo do ziemi przychylił zstąpieniem swoim bez żadney odmiany istności swoiey, cały teraz w Tobie zamyka się: którego ia widząc wewnętrznościach Twoich postać sługi przyimuiącego, z zadziwienia do Cebie wołam: Bądź pozdrowiona, oblubienico nienaruszona.

 

POZDROWIENIE I

 

Archanioł z Nieba posłany dla pozdrowienia Matki Boskiey, poznawszy swoim Anielskim rozumem Ciebie Pana w Niey Wcielonego, w zadumieniu stanoł, mowiąc do Maryi te słowa:

 

Bądź pozdrowiona, dla którey Wesele światu zaiasnieie,

Bądź pozdrowiona, przez którą przeklęstwo będzie oddalone,

Bądź pozdrowiona, któraś upadłego Adama podzwigneła,

Bądź pozdrowiona, łez Ewy odkupienie,

 

Bądź pozdrowiona, Wysokości ludzkim rozumem niedościgła,

Bądź pozdrowiona, przepaści i samym Anielskim okiem niedoyrzana,

Bądź pozdrowiona, która Króla niebieskiego iesteś Tronem,

Bądź pozdrowiona, która dźwigasz wszystko dzwigaiącego,

 

Bądź pozdrowiona, gwiazdo która nam słońce pokazuiesz,

Bądź pozdrowiona, przybytku Boskiego Wcielenia,

Bądź pozdrowiona, przez którą iest odnowione stworzenie,

Bądź pozdrowiona, przez którą pokłon odbiera Stworca,

 

Bądź pozdrowiona, oblubienico nienaruszona.

 

ANTYFONA II 

Widząc się bydź niepokalaną Marya, rzecze smiele Gabryelowi: cudowny głos twoy wydaje się w umysle moim, i trudny do wyrozumienia, albowiem jak może bydź poczęcia płodność bez męża? Jako ty opowiadasz wołając: Alleluja.

 

POZDROWIENIE II

 

Taiemne Boskie postanowienie pragnąc wiedzieć Marya zawołała do niebieskiego posłańca: powiedz mi jako to bydź może, aby zewnętrzności czystych mogł się Syn narodzić? którey on jednak z boiaźnią odpowiadaiąc rzecze:

 

Bądź pozdrowiona, Taiemnicy niewypowiedzianey wiadoma,

Bądź pozdrowiona, wiaro tych rzeczy, o których milczeć należy,

Bądź pozdrowiona, cudów Chrystusowych początku,

Bądź pozdrowiona, dekretów iego przyczyno.

 

Bądź pozdrowiona, drabino Niebieska, przez którą Bóg zstępuie,

Bądź pozdrowiona, drogo do Nieba ziemskich mieszkańców prowadząca,

Bądź pozdrowiona, Aniołów wielce chwalebne zadziwienie,

Bądź pozdrowiona, szatanów klęsko nigdy od nich nie opłakana.

 

Bądź pozdrowiona, któraś światło wiary niewypowiedzianym sposobem porodziła,

Bądź pozdrowiona, któraś o sposobie rodzenia Twoiego nieuwiadomiła,

Bądź pozdrowiona, która wszystkich mędrców przechodzisz rozumy,

Bądź pozdrowiona, która oświecasz myśli wiernych.

 

Bądź pozdrowiona, oblubienico nienaruszona.

 

ANTYFONA III 

Moc Naywyższego do Maryi męża nieznaiącey zstąpiwszy, żywot iey płodnym uczyniła, iako by rolą rozkoszną, i obfitą dla wszystkich, którzy chcą z tąd zbierać zbawienie, gdy śpiewaią: Alleluja.

 

POZDROWIENIE III

 

Nosząc żywot Panna, w którym Boga poczeła, pospieszyła do Elżbiety, gdzie Jan niemowle wewnętrznościach macierzynskich zamknięty, usłyszawszy ich powitanie wielce pocieszony, skokiem iakoby iakim spiewaniem wołał do Matki Boskiey:

 

Bądź pozdrowiona, rodzaju niezwiędłego roszczko,

Bądź pozdrowiona, owocu zepsowaniu niepodległego odziedziczenie,

Bądź pozdrowiona, która łaskawego sprawuiesz narodu ludzkiego pracownika,

Bądź pozdrowiona, która rodzisz życia naszego dawce.

 

Bądź pozdrowiona, ziemio która wydaiesz miłosierdzia obfitość,

Bądź pozdrowiona, ołtarzu który nosisz dostatek przebłagania,

Bądź pozdrowiona, ponieważ ty sprawuiesz, że Ray rozkoszy naszych kwitnąć zaczyna,

Bądź pozdrowiona, ponieważ odpocznienie duszom gotuiesz.

 

Bądź pozdrowiona, przyiemna modlitwy wonności,

Bądź pozdrowiona, całego świata przebłaganie,

Bądź pozdrowiona, która przychilność Boga ku ludziom sprawuiesz,

Bądź pozdrowiona, ku Bogu ufności.

 

Bądź pozdrowiona, oblubienico nienaruszona.

 

ANTYFONA IV 

Maiąc w sobie wątpliwych myśli nawalność, zatrwożony jest czysty Jozef, patrząc na ciebie nieznaiącą małżeńskiego społku; z nieuwagą rozumieć poczoł o Tobie o! niewinna! Ale upewniony o twoim z Ducha Swiętego poczęciu, zawołał: Alleluja.

 

POZDROWIENIE IV

 

Słysząc Pasterze Aniołów wielbiących Chrystusa przytomność w ciele ludzkim, jako do Pasterza zbiegli się. Lecz gdy widzą jako Baranka wykarmionego na Łonie Maryi, wielbiąc one mówili:

 

Bądź pozdrowiona, Baranka i Pasterza Matko,

Bądź pozdrowiona, Owieczek rozumnych owczarnio,

Bądź pozdrowiona, niewidomych nieprzyjaciół postrachu,

Bądź pozdrowiona, Rayskich drzwi otworzenie.

 

Bądź pozdrowiona, ponieważ dla ciebie niebiescy Duchowie z nami zostają w radości,

Bądź pozdrowiona, ponieważ my z Aniołami dla ciebie zostaiemy w weselu,

Bądź pozdrowiona, Apostołów naywymownieysze usta,

Bądź pozdrowiona, męczenników niezwyciężona dzielności.

 

Bądź pozdrowiona, naygruntownieysza wiary podporo,

Bądź pozdrowiona, naypewnieyszy łaski dowodzie,

Bądź pozdrowiona, przez którą zniszczone iest Piekło,

Bądź pozdrowiona, przez którą chwały sukięką  przyodziani jesteśmy.

 

Bądź pozdrowiona, oblubienico nienaruszona.

 

ANTYFONA V

Ujrzawszy mędrcowie gwiazdę która swoim biegiem przyiscie Boże na swiat znaczyła za iey światłością poszli, onę jako by za pochodnie sobie maiąc, wszechmocnego szukali Króla, a którego żaden do tych czas doyść niemógł, oni dociekłszy ucieszeni są, do niego wołaiąc: Alleluja.

 

POZDROWIENIE V

 

Wiedzieli Chaldeyczykowie w rękach Panienskich tego, który ręką swoią stworzył wszystko, jego poznawszy bydź Panem chociaż w postaci sługi, i stworzenia, starali się uczcić darami, do błogosławionej dziewicy wołając:

 

Bądź pozdrowiona, Gwiazdy niezachodzącey Matko,

Bądź pozdrowiona, Jutrzeńko dzień zbawienny znacząca,

Bądź pozdrowiona, któraś piec zdrady przygasiła,

Bądź pozdrowiona, która Troycy tajemnice poznawaiących oswiecasz.

 

Bądź pozdrowiona, któraś okrutnego Tyrana z potęgi iego zrzuciła,

Bądź pozdrowiona, któraś Chrystusa dla nas uczyniła łaskawym Panem,

Bądź pozdrowiona, która nas uwalniasz z grzechu bałwochwalstwa,

Bądź pozdrowiona, która nas wybawiasz od złych uczynków.

 

Bądź pozdrowiona, któraś zniszczyła ognie bałwochwalstwa,

Bądź pozdrowiona, która z płomieni namiętności nas wyrywasz,

Bądź pozdrowiona, naszey powściągliwości rządzicielko,

Bądź pozdrowiona, wszystkich narodów wesele.

 

Bądź pozdrowiona, oblubienico nienaruszona.

 

ANTYFONA VI 

Stawszy się mędrcowie opowiadaczami Boskiego Narodzenia, wrócili się do Babilonii, a będąc posłuszni twoim rozkazom, ciebie Chrystusa wszystkim opowiadali, nieidąc na odwrót do Heroda, iako do nierozumnego, i kłamcy, który nieumiał Tobie spiewać: Alleluja.

 

POZDROWIENIE VI 

Gdy rozpuściłeś w Egipcie światło prawdy, a kłamstwa ciemności rozpędziłeś, bałwany Egipskie o! Zbawicielu mocy Twoiey cierpieć niemogąc poupadały: którzy zaś z ludzi byli wybawieni od bałwochwalstwa do Bogarodzicy wołali:

 

Bądź pozdrowiona, naprawo ludzkiego rodzaiu,

Bądź pozdrowiona, upadku szatańskey mocy,

Bądź pozdrowiona, ktoraś moc zwodzicielowi zhańbiła,

Bądź pozdrowiona, któraś bałwanow zdradę przekonała.

 

Bądź pozdrowiona, morze, które dusznego Faraona zatopiło,

Bądź pozdrowiona, opoko któraś pragnących życiem wiecznym napoiła,

Bądź pozdrowiona, ognista kolumno, która wodzem jesteś wciemnościach zostaiącym,

Bądź pozdrowiona, zasłono swiata obszernieysza nad obłok.

 

Bądź pozdrowiona, nieustający pokarmie manny dla ludzi spuszczoney,

Bądź pozdrowiona, szafarko rozkoszy Swiętych,

Bądź pozdrowiona, ziemio dawno obiecana,

Bądź pozdrowiona, miodem i mlekiem płynąca.

 

Bądź pozdrowiona, oblubienico nienaruszona.

 

ANTYFONA VII

Maiącemu się przenieść z tego zdradliwego swiata Symeonowi, raczyłeś się dać na ręce będąc niemowlątkiem, ale on poznawszy bydź Cię prawdziwym Bogiem, zadziwił się nad niewypowiedzianą mądrością Twoią, wołając: Alleluja.

 

POZDROWIENIE VII

 

Nowe uczynił stworzenie, nam od niegoż stworzonym obiawiony stworzyciel, z żywota Niepokalanego narodził się, i tenże żywot iako był przedtym zachował nienaruszony, aby my, ktorzy ten cud widziemy, wychwalali Maryą, wołając:

 

Bądź pozdrowiona, kwiecie zepsowaniu niepodległy,

Bądź pozdrowiona, korono powściągliwości,

Bądź pozdrowiona, która zmartwychwstanie iaśnie na sobie wyrażasz,

Bądź pozdrowiona, która Anielskie życie na sobie pokazuiesz.

 

Bądź pozdrowiona, drzewo w owoc obfite na pokarm wiernych,

Bądź pozdrowiona, którego wdzięcznym liścia cieniem zasłaniaią się wierni,

Bądź pozdrowiona, która w żywocie nosisz wodza błądzących,

Bądź pozdrowiona, która rodzisz więźniow odkupiciela.

 

Bądź pozdrowiona, Sprawiedliwego Sędziego ubłaganie,

Bądź pozdrowiona, grzesznych ludzi orędowniczko,

Bądź pozdrowiona, jedyna nadziejo rozpaczających,

Bądź pozdrowiona, Miłości wszelkie żądze przewyższająca.

 

Bądź pozdrowiona, oblubienico nienaruszona.

 

ANTYFONA VIII 

Uważając te dziwne niewedług świata Narodzenie, strońmy i my od swiata podnosząc mysli nasze do Nieba, dla tego bowiem wysoki Bóg pokornym na ziemi raczył się stać człowiekiem, aby tych do wysokości pociągnoł, którzy wołają:  Alleluja.

 

POZDROWIENIE VIII

Całe było na tym padole, całe i w niebie było przytomne miescem nieokreślone Słowo, albowiem zstąpienie tylko Boskie, a nie mieysca przemienienie, do napełnioney Boskim Duchem stało się, ktora to słyszy:

 

Bądź pozdrowiona, niepoiętego Boga przybytku,

Bądź pozdrowiona, nayswiętszey Tajemnicy bramo,

Bądź pozdrowiona, o którey doskonałościach niewierni powątpiewaią,

Bądź pozdrowiona, Która jesteś wiernym niewątpliwą Chwałą.

 

Bądź pozdrowiona, nayswiętszy Tronie Jego, ktory na Cherubinach spoczywa,

Bądź pozdrowiona, nayzacnieysze mieszkanie Jego, ktory mieszka nad Serafinami,

Bądź pozdrowiona, ktoraś rzeczy przeciwne do  Jedności przywiodła,

Bądź pozdrowiona, ktoraś panieństwo i macierzyństwo wraz złączyła.

 

[Bądź pozdrowiona, przez którą przestępstwo się gładzi],

Bądź pozdrowiona, ktoraś nam Niebo otworzyła,

Bądź pozdrowiona, Kluczu Krolewstwa Chrystusowego,

Bądź pozdrowiona, Wiecznego dobra nadzieio,

 

Bądź pozdrowiona, Oblubienico nienaruszona.

 

ANTYFONA IX 

Wszelkie Chory Anielskie nad Cudownym Wcielenia Twoiego dziełem zadziwili się, o Zbawicielu! albowiem nieograniczonego przed tym widząc, ciebie Boga, teraz widzą Tegoż w ludzkiey postaci ograniczonego, i przystęp do siebie łatwy dającego z nami obcuiącego, i od wszystkich słyszącego: Alleluja.

 

POZDROWIENIE IX

 

Krasomowcy naywymownieysi, jako milczące ryby staią się gdy mowią o Tobie o! Boga rodzico! nie są albowiem sposobni wyrazić to dostatecznie, jako Ty będąc Matką razem i Panno iesteś; my zaś wiedząc to bydź niepojętą Taiemnicą wiernie wołamy:

 

Bądź pozdrowiona, mądrości Boskiey skłonienie,

Bądź pozdrowiona, Opatrzności Jego skarbie,

Bądź pozdrowiona, która mądrość swiata tego potępiasz,

Bądź pozdrowiona, która mistrzow wymowy, w wymowie swoiey ustających strofuiesz.

 

Bądź pozdrowiona, albowiem zdradliwie o Tobie się badaiący stali bez rozumnemi,

Bądź pozdrowiona, ponieważ zniszczeli prożnych baiek wynalazcy,

Bądź pozdrowiona, która Ateńskie oboiętności rozpraszasz,

Bądź pozdrowiona, która Rybołowow napełniasz sieci.

 

Bądź pozdrowiona, która z przepaści niewiadomości wybawiasz,

Bądź pozdrowiona, która wielu w umieiętności oświecasz,

Bądź pozdrowiona, okręcie tych, co przez morze swiata tego pragną bydź do zbawienia przeprawieni,

Bądź pozdrowiona, porcie w tym życiu żeglujących.

 

Bądź pozdrowiona, oblubienico nienaruszona.

 

ANTYFONA X 

Chcąc swiat zbawić wszystkich rzeczy rządca tego się dobrowolnie podioł, że będąc Pasterzem i Bogiem, dla nas napodobieństwo nasze stał się człowiekiem, a przyiąwszy na siebie podobieństwo, gdy podobnych do siebie pociągnął, jako Bog usłyszał: Alleluja.

 

POZDROWIENIE X

 

Obrono iesteś Panien, i wszystkich, którzy do Ciebie uciekaią się, o Panno i Matko Boska! Stworca albowiem nieba i ziemi w Twoim żywocie przytomnym będąc Ciebie o Niepokalana, przyozdobił sobie i nauczył wszystkich, aby cie tak pozdrawiali:

 

Bądź pozdrowiona, kolumno Panieństwa,

Bądź pozdrowiona, forto niebieska,

Bądź pozdrowiona, pomnożycielko duchownego odnowienia,

Bądź pozdrowiona, Boskiey dobroci szafarko.

 

Bądź pozdrowiona, Ty albowiem w grzechu poczętych odrodziłaś,

Bądź pozdrowiona, Ty albowiem od rozumu odeszłych, do rozumu przywróciłaś,

Bądź pozdrowiona, która myśli naszych zwodzicielowi przewodzić nad nami niedopuściłaś,

Bądź pozdrowiona, któraś Czystości dawcę porodziła.

 

Bądź pozdrowiona, niezmazanego Małżeństwa wzorze,

Bądź pozdrowiona, wiernych z Bogiem złączaiąca,

Bądź pozdrowiona, osobliwsza czystości Panieńskiey piastunko,

Bądź pozdrowiona, mieszkanie dusz Swiętych.

 

Bądź pozdrowiona, Oblubienico nienaruszona.

 

ANTYFONA XI 

Spiewanie wszelkie ustąpić musi wielkości miłosierdzia twojego, usiłując godnie wysłowić one: albowiem choćbyśmy tyle hymnow, ile ma piasku morze, spiewali tobie, o Krolu Swięty! nic równego temu nieuczyniemy, coś ty uczynił dla nas do ciebie wołających: Alleluja.

 

POZDROWIENIE XI

 

Pełną iasności pochodnię, która wciemności zostaiącym zaiaśniała, widziemy bydź Swiętą Dziewicę, ona bowiem zapalaiąc nam światło nad przyrodzone, wszystkich do poznania Boga prowadzi, iasnością myśli oświeca, będąc uczszczona wołaniem takowym:

 

Bądź pozdrowiona, promieniu słońca rozumnego,

Bądź pozdrowiona, iasności niezachodzącego słońca,

Bądź pozdrowiona,  błyskawico dusze oświecaiąca,

[Bądź pozdrowiona, gromie nieprzyjaciół rażący].

 

Bądź pozdrowiona, ponieważ nayiaśnieysze wypuszczasz swiatło.

Bądź pozdrowiona, ponieważ obfite wylewasz wody żywota,

Bądź pozdrowiona, przezroczystey sadzawki obraz wyrażaiąca,

Bądź pozdrowiona, zakały grzechu oczyszczaiąca,

 

Bądź pozdrowiona, brud sumienia naszego obmywaiąca.

Bądź pozdrowiona, naczynie pełność pociechy nam podawaiące,

Bądź pozdrowiona, zapachu wonności Chrystusowej,

Bądź pozdrowiona, żywocie duchowney rozkoszy.

 

Bądź pozdrowiona, oblubienico nienaruszona.

 

ANTYFONA XII

Gdy postanowił u siebie ten, który wszystkich winy wypłacił, dać odpuszczenie wszystkim winom naszym, sobą samym stał się przytomnym tym, którzy od łaski jego oddaleni, i zdarłszy Cyrograf od wszystkich, usłyszał: Alleluja.

 

POZDROWIENIE XII

 

Wszyscy, którzy sławimy twoie porodzenie, ciebie jakoby żywy Kościoł wychwalamy o Bogarodzico! gdy bowiem w twoim żywocie mieszkał ten Pan, który wszystko na ręku swoim trzyma, poświęcił cię, i nauczył wszystkich wołać do ciebie:

 

Bądź pozdrowiona, przybytku Boga i Słowa,

Bądź pozdrowiona, Swięta zacnieysza nad Swiętych,

Bądź pozdrowiona, skrzynio Duchem wyzłocona,

Bądź pozdrowiona, skarbnico żywota nieprzebranego.

 

Bądź pozdrowiona, szacowna pobożnych Królow korono,

Bądź pozdrowiona, Swiętych kapłanow czći godna pochwało,

Bądź pozdrowiona, nieporuszony Filarze Kościoła Bożego,

Bądź pozdrowiona, Forteco Krolewstwa niedobyta.

 

Bądź pozdrowiona, przez którą otrzymuią się zwycięstwa,

Bądź pozdrowiona, która w proch obracasz nieprzyjaciół naszych,

Bądź pozdrowiona, ciała moiego lekarko,

Bądź pozdrowiona, duszy moiey zbawienie.

 

Bądź pozdrowiona, oblubienico nienaruszona.

 

OFIAROWANIE

O! Naygodnieysza wszelkich pochwał matko! która ze wszystkich Nayswiętsze porodziłaś słowo! teraznieyszą ofiarę łaskawie przyiowszy od wszelkiego złego racz wszystkich bronić, i od przyszłego wybaw karania do ciebie wołających: Alleluja.

(Ofiarowanie mówimy trzykrotnie. Potem czyta się pozdrowienie 1: Archanioł z Nieba posłany…, a następnie 1 antyfonę: Rozkaz taiemny odebrawszy, Archanioł Gabriel…)

Modlitwa Do Nayświę: Maryi Panny

Racz przyiąć, o naylitościwsza Pani Boga moiego Matko, te dary pochwał tobie iedynie należyte, i tobie, która zewszech narodow iesteś wybrana i nad wszystkie ziemskie i Niebieskie stworzenia wywyższona, od nas niegodnych sług twoich wtych pozdrowieniach offiarowane; przez cie iedyną albowiem Pan zastępow raczył z nami obcować, i przez ciebie przyszliśmy do poznania Syna Bożego, i ucześnikami staliśmy się Nayswiętszego ciała i Krwi iego przenaydroższey; przeto ty bądź nad wszystko stworzenie błogosławiona, od Boga uwielbiona, iaśnieysza nad Cherubiny i nad Serafiny zacniejsza, atym samym od wszystkiego stworzenia pochwał godna; nieustaway modląc się za nami, niegodnemi sługami twoiemi, abyśmy byli wybawieni od wszelkiey przewrotney zdrady, od wszelkiey dolegliwości, iak duszney tak i cielesney, i bez naruszenia sumienia naszego, ochronieni bydź mogli od wszekiey zarazy diabelskiey, aż do ostatniego tchu naszego wcałości łaski Pana Boga, i zachowaniu iego Swiętych Przykazań racz nas zachować. A tak my pod twoią Nayswiętszą opieką będąc zbawieni, tobie pokłon i dziękczynienie Bogu w Trójcy S. Jedynemu Chwałę wiekuistą oddawać będziem teraz, zawsze i na wieki wiekow. Amen.

tł. ks. Tymoteusz Szczurowski, Biała Podlaska 1792

Opublikowano Akatysty ku czci Przenajświętszej Bogurodzicy | Dodaj komentarz

Akatyst ku czci Przenajświętszej Bogurodzicy, przed Jej Ikoną „Wszechkrólowa”

9pw0hz[1]

Troparion, ton 4.

Poprzez przynoszącą radość ikonę Wszechkrólowej, pragnących gorąco i poszukujących Łaski Twojej zbaw, o Władczyni, wybaw od nieszczęść przybiegających do Ciebie, od wszelkich utrapień obroń stado Twoje, do Twego wstawiennictwa nieustannie uciekające się.

 

Kondakion, ton 8.

Przed nowo objawioną Ikoną Twoją stoimy wierni, skruszonymi sercami wyśpiewujemy Tobie, o Wszechkrólowo, słudzy Twoi, ześlij uzdrowienia teraz uciekającym się do Ciebie sługom Twoim, jako wszyscy radośnie wołamy Ci: Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

Inny kondakion, ton 6.

Nie mamy innej pomocy, nie mamy innej nadziei, oprócz Ciebie, o Władczyni. Ty nam pomożesz, nadzieję w Tobie pokładamy, Ty jesteś naszą chwałą, Twoiśmy słudzy, czego nie powstydzimy się.

 

Wysławianie

Wysławiamy Cię Przenajświętsza Dziewico, Matko Chrystusa Boga naszego, i czcimy obraz Twój święty, poprzez który uzdrowień udzielasz wszystkim, z wiarą doń przybiegających.

a2

Kondakion 1.

Stoimy przed nowo objawioną Twoją ikoną, wierni Twoi słudzy i ze wzruszeniem śpiewamy Tobie, o Wszechkrólowo: ześlij uzdrowienie sługom Twoim, którzy teraz przybiegają do Ciebie, abyśmy wszyscy razem mogli wołać ku Tobie radośnie:

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

Ikos 1.

Archanioł z nieba zszedł i „Raduj się” Wszechkrólowej rzekł. A kiedy ujrzał, że na jego zwiastujący Boga głos bierzesz na siebie ciało, Panie, zawołał do Niej tak:

Raduj się, Któraś początkiem naszego zbawienia.

Raduj się, Któraś wypełnieniem planu Bożego.

Raduj się, albowiem dzięki Tobie Bóg przyjął ciało.

Raduj się, albowiem Niewidzialny w Tobie przybrał widzialny kształt.

Raduj się, Któraś przyjęła do swego wnętrza Miłosierdzie pokoju.

Raduj się, Któraś utkała odzienie ciała Logosu.

Raduj się, nieosiągalna rozumem chwało na wysokościach.

Raduj się, ożywiająca serca niebiańska manno.

Raduj się, gwiazdo, świecąca Łaską Bożą.

Raduj się, źródło, z którego bije woda żywa.

Raduj się, Bogurodzico, między niewiastami błogosławiona.

Raduj się, Któraś urodziła Zbawcę, Dziewico nietknięta.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

Kondakion 2.

Nie mający początku Logos w Tobie stał się małym Dzieckiem, dając Ciebie, Dziewico, za uleczenie wszystkim, którzy Cię czczą i wychwalają Jego niewysłowione narodzenie śpiewając: Alleluja!

 

Ikos 2.

Chcąc zrozumieć to, co niezrozumiałe, Dziewica rzekła do posłańca: „Jakże Służebnica czysta ma być Matką Najwyższego? Wyjaśnij mi.” A Gabriel z bojaźnią rzekł Jej wołając:

Raduj się, wybranko Rady Najwyższego.

Raduj się, szybko wysłuchująca głosów modlących się.

Raduj się, skarbnico pokoju Chrystusowego.

Raduj się, Twych ludzi nadziejo i siło.

Raduj się, przedziwna niszczycielko nowotworów.

Raduj się, skuteczna uzdrowicielko pozostałych chorób.

Raduj się, jedyna świata Orędowniczko.

Raduj się, Ty, coś wiernym ratunkiem w cierpieniach.

Raduj się, Która zawsze utulasz płacz i łzy.

Raduj się, Która otwierasz wszystkim drogę zbawienia.

Raduj się, potęgo i mocy Góry Athos mieszkańców.

Raduj się, podporo ludzi świeckich i mnichów.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

Kondakion 3.

Gdy moc Najwyższego osłoniła Ciebie – młodą Służebnicę Pańską, i w niewypowiedziany sposób przyjęła ciało, ukazała Cię jako słodką niwę tym, którzy chcą żąć zbawienie i którzy śpiewają: Alleluja!

 

Ikos 3.

Zasłynęła w przedziwny sposób Twoja święta ikona, nazwana Wszechkrólową, gdy okazało się, że Twoje na niej przedstawienie rozdaje łaskę uzdrowienia. Wołającym zaś przed nią z wiarą, uleczenie dajesz, aby coraz liczniejsze stawały się pieśni te:

Raduj się, Matko niezachodzącego Światła.

Raduj się, zwycięstwo tych, co do końca wytrwali.

Raduj się, cierpiących z chorób i bólów wyleczenie.

Raduj się, wdów i sierot osłono niewzruszona.

Raduj się, drzwi rajskie otwierająca.

Raduj się, Która wstawiasz się za przeciążonymi i strudzonymi.

Raduj się, Orędowniczko za zbawienie wiernych.

Raduj się, Która wznosisz gorące modlitwy za rodzaj ludzki.

Raduj się, drabino niebiańska prowadząca z ziemi na niebiosa.

Raduj się, wodo żywa obmywająca grzechy śmiertelne.

Raduj się, owieczko czysta, która serca dobrodusznych ochraniasz.

Raduj się, Która opiekę nad dziećmi Cerkwi roztaczasz.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

 

Kondakion 4.

Dając życie światu, Władca świata zamieszkał w Twoim łonie, bez udziału mężczyzny. Ukazał Cię jako Matkę wiernych, których wezwał z całego świata, by wołali: Alleluja!

 

 

Ikos 4.

Przesławne rzeczy o Tobie opowiadają, o Miasto Boże, za sprawą uzdrowień mających miejsce przed Twoją świętą ikoną. Widząc nieprzerwany strumień wyleczeń, dziękczynnie Ci, o Wszechkrólowo, śpiewamy:

Raduj się, Któraś lekiem uśmierzającym bóle.

Raduj się, ochłodo, która studzisz cierpiących gorączkę.

Raduj się, Która nowotwór jak płomień wypalasz.

Raduj się, Która porzuconych przez lekarzy z łoża podnosisz.

Raduj się, Która ukazujesz wybranym swoje przeczyste oblicze.

Raduj się, Która wyzwalasz z kajdan grzechów.

Raduj się, bo dzięki Tobie wybawienie od śmierci zostało nam dane.

Raduj się, bo dzięki Tobie niezliczeni wierni dostąpili usprawiedliwienia.

Raduj się, o wysokości, myślom ludzkim niedostępna.

Raduj się, głębino, jedynym Logosem zbadana.

Raduj się, Któraś proroctwem żyjących przed Tobą patriarchów.

Raduj się, Przewodniczko modlących się przed Tobą hierarchów.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

 

Kondakion 5.

Jako przeczystą Świątynię Zbawcy poznaliśmy Cię, Bogurodzico. Do Twoich nóg padamy, o Czysta, abyś uczyniła świątyniami Boga i nas, śpiewających Mu: Alleluja!

 

Ikos 5.

Gdy ujrzały zastępy anielskie na rękach Dziewicy Tego, co ludzi stworzył swą ręką, rozpoznały w Tobie jedyną Władczynię, mimo że nazwałaś się Służebnicą i pospieszyły, by służyć Ci, Błogosławionej, śpiewając:

Raduj się, postawiona przez Boga nad niebiańskimi zastępami.

Raduj się, napełniająca świat cudownymi uzdrowieniami.

Raduj się, Której sławę i chwałę głosi niebo.

Raduj się, Której dziękczynienie posyła ziemia.

Raduj się, bo wyrwałaś z ludzkich serc ziarna zniszczenia.

Raduj się, bo skruszyłaś pęta intryg diabelskich.

Raduj się, Któraś padół łez napełniła radością.

Raduj się, Która cierpienia zmieniasz w niebiańską słodycz.

Raduj się, wonności, miła Bogu.

Raduj się, Któraś weselem kajających się grzeszników.

Raduj się, zbrojo sprawiedliwości od pokus osłaniająca.

Raduj się, tarczo, przed nienawiścią i agresją nas chroniąca.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

 

Kondakion 6.

Heroldowie głoszący Boga – uczniowie Zbawiciela, w cudowny sposób stanęli przed Tobą, Dziewico, gdy przechodziłaś z ziemi na niebiosa, by jednym sercem i jednymi ustami zaśpiewać Bogu: Alleluja!

 

Ikos 6.

Przedziwny blask zajaśniał z Twojej ikony, o Wszechkrólowo, gdy młodzieniec, zamroczony szatańskimi naukami, upadł przed nią i nie mógł się poruszyć. Gdy zaś nieoczekiwanie został uwolniony z mrocznych więzów, z bojaźnią i radością zawołał do Ciebie:

Raduj się, naprawiająca życie nikczemne.

Raduj się, pociecho cierpiących srodze.

Raduj się, Która odganiasz od Cerkwi hordy demonów.

Raduj się, Która rozpraszasz mgławicę grzechów.

Raduj się, Która przecinasz intrygi niewidzialne.

Raduj się, Która łatwo zwyciężasz czary diabelskie.

Raduj się, latarnio ukazująca kierunek zbłąkanym.

Raduj się, obłoku, niewinnych przed złem chroniący.

Raduj się, góro karmiąca manną niebiańską.

Raduj się, dolino nasycająca pokorą Chrystusową.

Raduj się, opoko Niebiańskiego Królestwa.

Raduj się, zwierciadło odwiecznego Światła.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

 

Kondakion 7.

Chcąc dać siebie wiernym za pokarm, zechciałeś przyjąć ciało z Dziewicy, abyśmy przyjmując Twe Przeczyste Ciało i Krew Twoją, poznali Ciebie – Boga doskonałego. Toteż, zdumiewając się tą niewysłowioną mądrością nad mądrościami, wołamy: Alleluja!

 

 

Ikos 7.

Objawiwszy się, Stwórca nowe ukazał nam misterium, gdy z uczniami spożył Mistyczną Wieczerzę. My zaś, błagając Wszechkrólową, by uczyniła nas godnymi dostąpienia tej Boskiej Świętości, przynosimy jej pieśni:

Raduj się, dawczyni niebiańskiego chleba.

Raduj się, Rodzicielko wiecznego życia.

Raduj się, kielichu, co dajesz dostęp do Chrystusa.

Raduj się, Która duszę i ciało z Bogiem łączysz.

Raduj się, labido złota pełna Boskich Tajemnic.

Raduj się, arko droga, któraś pomieściła wielkie świętości.

Raduj się, palcu wskazujący na świętą Eucharystię.

Raduj się, trapezo zastawiona pokarmem świętym.

Raduj się, Która przystępujących godnie stawiasz po prawicy.

Raduj się, Która gorliwych uczestników Boskiej Liturgii ratujesz od piekła.

Raduj się, Która doprowadzasz śmiertelników do źródła nieśmiertelności.

Raduj się, Która dzieci swoje ochraniasz pokojem i umacniasz.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

 

Kondakion 8.

Widząc narodzenie inne i obce naszemu, odłóżmy na bok wszelką życia troskę i w górę wznieśmy serca. Po to bowiem Najwyższy się objawił, aby przygarnąć do siebie wołających Mu: Alleluja!

 

Ikos 8.

Nieopisane Słowo-Logos przebywając na łonie Ojca i nie odstępując od Niego, na ziemi ciałem się stało. Wielki Bóg wielkie rzeczy uczynił Dziewicy i wejrzał na pokorę Służebnicy swojej, która naszych głosów słucha:

Raduj się, Ty, co ogarnęłaś nieogarnionego Boga.

Raduj się, Która objawiłaś nadniebiańskiego Stwórcę świata.

Raduj się, gdyż skruszona została potęga śmierci.

Raduj się, gdyż uzdrowiona została rana Adama.

Raduj się, Któraś plastrem na rany duchowe.

Raduj się, Któraś balsamem na rany cielesne.

Raduj się, Ty, co utulasz ból matek rodzących.

Raduj się, Ty, co łagodzisz męki umierających.

Raduj się, Która piekłu klęskę zadałaś.

Raduj się, Która śmierci żądło przytępiłaś.

Raduj się, oczekiwanie na powszechne zmartwychwstanie.

Raduj się, prawosławnych pewne zbawienie.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

Kondakion 9.

Cała natura anielska i ludzka stanęła w zachwycie przed wielkim dziełem Twojego niepojętego wcielenia, o Logosie! Nie mogąc nic powiedzieć o tej wielkiej tajemnicy wiary, z bojaźnią i drżeniem dziękujemy Ci wołając: Alleluja!

 

Ikos 9.

Ludzie, ogarnięci wieloma różnymi chorobami, otrzymują, od Twej świętej ikony, o Wszechkrólowo, uzdrowienia większe, niżeli oczekiwali, aby przyjmując tę łaskę z wiarą głośno do Ciebie wołali:

Raduj się, zdrowych dzieci stała ochrono.

Raduj się, Która chorym zdrowie przywracasz.

Raduj się, dzieci cierpiących uzdrowienie.

Raduj się, młodych męczenników Matko.

Raduj się, Która podnosisz rzuconych na łoże boleści.

Raduj się, pociecho ogarniętych śmiertelnym strachem.

Raduj się, bowiem wysłuchujesz ludzkiego szlochania.

Raduj się, bowiem masz wzgląd na nasze westchnienia.

Raduj się, Która przemieniasz ziemskie cierpienia w niebiańską radość.

Raduj się, Która dajesz srodze doświadczanym nieziemską cierpliwość.

Raduj się, bowiem przygotowujesz płaczącym wieczną szczęśliwość.

Raduj się, bowiem cichych ochraniasz skrzydłami modlitwy.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

Kondakion 10.

Chcąc zbawić zniszczoną grzechem ludzką naturę, Stwórca zstąpił na Ciebie jak deszcz na runo i uczynił Cię krzewem gorejącym i nie spalającym się. Będąc Bogiem stał się człowiekiem, byśmy zaśpiewali Mu: Alleluja!

 

Ikos 10.

Murem obronnym jesteś dziewic, czysta Służebnico Pańska, i wszystkich zabiegających o czystość. W Tobie bowiem Bóg zamieszkał, oczyszczając nas – swoje rozumne stworzenia, byśmy wyzbywszy się wszelkiej nieczystości zawołali:

Raduj się, Rozmówczyni praktykujących milczenie.

Raduj się, korono zachowujących dziewictwo.

Raduj się, Któraś początkiem i końcem duchowego doskonalenia.

Raduj się, Strażniczko Bożego objawienia.

Raduj się, wtajemniczona w Radę Trójcy Świętej.

Raduj się, Sprawczyni zbawienia ludzkości.

Raduj się, Któraś dla wyniosłych umysłów niedostępnym szczytem.

Raduj się, schronienie, pokornym sercom dostępne.

Raduj się, Czysta, od niebios bardziej czysta.

Raduj się, nad Cherubiny i Serafiny większej czci godna.

Raduj się, Uradowana jako otrzymałaś od Archanioła radosną Nowinę.

Raduj się, Błogosławiona, bo ręce Twoje dotykały zmartwychwstałego Chrystusa.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

 

Kondakion 11.

Śpiesząc, by umysłem pieśń ofiarować Zbawcy, zawsze zatrzymujemy się zakłopotani, my słudzy twoi, o Władczyni! Któż bowiem może godnie wychwalić Boga, którego Imię jest tak nieuchwytne jak piękny zapach rozlanej mirry. Wołamy Mu zatem: Alleluja!

Ikos 11.

Światłość wielka zajaśniała przebywającym w cieniu, nawiedził nas bowiem, o Dziewico, Wschód z wysokości, Syn i Bóg Twój. Uczynił Cię świecą na świeczniku, a niosącym światło dzieciom Cerkwi przykazuje te oto pieśni Ci ofiarować:

Raduj się, blasku duchowego Słońca.

Raduj się, naczynie Boskiego Ognia.

Raduj się, światłości, która utkała odzienie świętych.

Raduj się, świeco, odganiająca diabelskie ciemności.

Raduj się, słabych umysłów oświecenie.

Raduj się, grzesznych serc olśnienie.

Raduj się, prawico, która z morza marności wyprowadzasz.

Raduj się, promieniu, który zbawiających się do Królestwa prowadzisz.

Raduj się, błyskawico oślepiająca zatwardziałych grzeszników.

Raduj się, gromie wzbudzający lęk wśród zabójców.

Raduj się, Która nieczyste sumienie rozjaśniasz.

Raduj się, Która Sąd Boży ubłagasz.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

Kondakion 12.

Pragnąc udzielić Łaski, Starego Testamentu Prawodawca, Nowy Testament nam podarował. My zaś Łaskę otrzymawszy, nie przez zalecenia Prawa, lecz przez wiarę osiągamy zbawienie, zatem podziękowania zanosimy wszyscy: Alleluja!

 

Ikos 12.

Wielbiąc pieśniami narodziny Twego Syna, jak niegdyś Izrael grą na cytrze wychwalał Arkę z Namiotu Przymierza, tak i teraz my, poprzez praktykowanie cnót, wysławiamy Ciebie, Arkę prawdziwą, byś słyszała zewsząd:

Raduj się, pieśni śpiewana na wysokości.

Raduj się, psalmie słyszany na ziemi.

Raduj się, Która Jedynemu Bogu godnie usłużyłaś.

Raduj się, Która się Boskiej Trójcy pokorą przypodobałaś.

Raduj się, nosząca w sobie Tego, co Sam wieczność nosi.

Raduj się, tronie najwspanialszy Tego, co w ręku wszechświat trzyma.

Raduj się, tajemnico niezbadana po wsze wieki i czasy.

Raduj się, nadziejo mocna narodów i plemion.

Raduj się, radości serdeczna kapłanów pobożnych.

Raduj się, szybko wysłuchująca modlitw cerkiewnych i domowych.

Raduj się, Ty, coś domem mądrości najwyższej przez Boga wzniesionym.

Raduj się, Ty, coś naczyniem miłości przez Boga wybranym.

Raduj się, Wszechkrólowo, która Łaską nasze choroby uleczasz.

 

Kondakion 13.

O Wszechkrólowo Matko, któraś między wszystkimi świętymi Najświętsze zrodziła Słowo! Racz przyjąć teraz tę naszą pieśń, ze wszelkiej śmiertelnej choroby ulecz nas i wybaw od przyszłego sądu tych, co Tobie śpiewają: Alleluja!

 

Kondakion ten powtarzamy trzykrotnie, po czym jeszcze odmawiamy Ikos 1. Archanioł z nieba zszedł…, oraz Kondakion 1. Stoimy przed nowo objawioną Twoją ikoną…

 Skan_20141023 (2)jpg

Modlitwy przed słynącą cudami Ikoną Matki Bożej Wszechkrólowej

 

Modlitwa 1.

O Wszechdobra, godna podziwu Bogurodzico, Wszechkrólowo! Nie jestem godny (godna), byś weszła pod mój dach! Lecz, jako wiece miłosierna Matka miłościwego Boga, powiedz słowo, żeby ozdrowiała moja dusza i aby wzmocnione zostało moje niedomagające ciało. Władasz przecież potęgą niezwyciężoną i żadna prośba nie jest dla Ciebie niemożliwa do spełnienia, o Wszechkrólowo! Ty za mnie wyproś, Ty za mnie ubłagaj. Ażebym wychwalał(a) Twoje przesławne imię zawsze, teraz i na niekończące się wieki. Amen.

 

Modlitwa 2.

O Przeczysta Matko Boża, Wszechkrólowo! Usłysz nasze pełne bólu westchnienie przed Twą cudotwórczą ikoną z Twego ogrodu na Świętej Górze Athos. Spójrz na Twoje dzieci – nas, którzy cierpimy na nieuleczalne choroby i którzy z wiarą przypadamy do ziemi przed Twym świętym obrazem! Tak jak ptak okrywa skrzydłami swoje pisklęta, tak teraz i Ty, Która jesteś wiecznie żywa, okryj nas Swoim uzdrawiającym omoforionem. Tam, gdzie nadzieja umiera, Ty bądź, O Pani, niezachwianą nadzieją. Tam, gdzie wzmagają się straszne bóle, okaż się ich zniesieniem i złagodzeniem. Tam, gdzie mrok rozpaczy ogarnia duszę, niech zabłyśnie niewypowiedziana światłość Boskości! Pociesz małodusznych, słabych wzmocnij, ludziom o twardym sercu daruj jego zmiękczenie i oświecenie. Ulecz Twoich chorych ludzi, o Wszechmiłosierna Królowo! Błogosław umysły i ręce tych, którzy nas leczą, żeby posłużyły jako narzędzie Wszechmocnego Lekarza, Chrystusa – naszego Zbawcy. Jak żywą, jak będącą tutaj z nami, błagamy Cię przed Twoją ikoną, o Władczyni! Wyciągnij Swoje ręce, pełne wszelkiego uzdrowienia i wyleczenia, o Radości cierpiących! O Pocieszenie w smutkach! Abyśmy otrzymawszy szybko Twoją cudotwórczą pomoc, wychwalali niepodzielną i będącą początkiem życia Trójcę – Ojca i Syna, i Świętego Ducha na wieki wieków. Amen.

tł. Grzegorz Makal, Szczecin 2012

poprawki – Polski Akatystarz Prawosławny

Opublikowano Akatysty ku czci Przenajświętszej Bogurodzicy | Dodaj komentarz

Lista – akatysty, które zostaną opublikowane

Spis alfabetyczny – Akatysty ku czci:

Świętej Trójcy:

  • Boga Ojca
  • Najsłodszego Zbawiciela Naszego Jezusa Chrystusa (dwie wersje)
  • Świętego Ducha (dwie wersje)

Przenajświętszej Bogurodzicy:

  • Zwiastowania (dwie wersje)
  • Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy
  • przed Ikoną Iwierską
  • przed Ikoną Częstochowską
  • przed Ikoną Kielich Nieupijający (Nieupiwajemaja Czasza)
  • przed Ikoną Wszechkrólowej (Pantanassa, Wsiecaryca)
  • przed Ikoną Szybko Spełniającą Prośby (Skoroposłusznica)
  • przed Ikoną Watopedzką (Ujkowicką, Pocieszenia i Dobrej Rady)

Świętych Pańskich:

  • św. Benedykta z Nursji, przepodobnego, twórcy monastycyzmu na Zachodzie
  • św. św. Cyryla i Metodego, równych apostołom nauczycieli Słowian (cztery wersje)
  • św. Gabriela Zabłudowskiego, męczennika – młodzieńca białostockiego
  • św. Gorazda, pierwszego arcybiskupa Wiślicy, cyrylo – metodiańskiego misjonarza prawosławnego z IX wieku na ziemiach polskich (Wiślan)
  • św. Jana Chrzciciela, proroka i poprzednika Pańskiego
  • św. Jana Teologa, apostoła Pańskiego
  • św. Jerzego, zwycięzcy, wielkiego męczennika
  • św. Józefa z Nazaretu, sprawiedliwego, oblubieńca
  • św. Katarzyny Aleksandryjskiej, wielkiej męczennicy
  • św. św. Kosmy i Damiany, darmo leczących i cudotwórców, lekarzy
  • św. Łukasza Wojno – Jasienieckiego, wyznawcy, lekarza, arcybiskupa Krymskiego
  • św. Maksyma Gorlickiego, kapłana – męczennika XX wieku za Prawosławie, Łemkowskiego,
  • św. Marii Magdaleny, równej apostołom, niewiasty miro niosącej,
  • św. Mikołaja Cudotwórcy, arcybiskupa Miry Licejskiej,
  • św. Serafima Cudotwórcy, przepodobnego cudotwórcy sarowskiego
  • św. Stefana, archidiakona, pierwszego męczennika
  • św. św. Wileńskich Męczenników Antoniego, Jana i Eustachego, umęczonych przez pogan za Wiarę Prawosławną

Inne:

  • Akatyst Bogu Wszechmogącemu w zgryzotach
  • Dziękczynny (Chwała Bogu za Wszystko), autorstwa protoijereja Gieorgija Pietrowa
  • Darowanie wiecznego odpoczynku zmarłym (O Upokojenije usopszych)
  • Ku czci Czcigodnego i Życiodajnego Krzyża Pańskiego
  • Akatyst ku czci Męki Jezusowej – Cierpień Pańskich
  • Przed przyjęciem Świętych Tajemnic Chrystusowych
  • Zmartwychwstania Pańskiego, Paschy Chrystusowej – Święta Świąt
Opublikowano Lista | Dodaj komentarz

Akatyst dziękczynny – Chwała Bogu za Wszystko!

20u1s0o[1]Akatyst dziękczynny – Chwała Bogu za Wszystko!

 

 

Kondakion 1

Odwieczny Królu wieków, który mocą zbawczą swej Opatrzności trzymasz w swym ręku wszystkie drogi ludzkiego życia, dziękujemy Ci za wszystkie znane i ukryte Twe dobrodziejstwa, za życie ziemskie i za niebiańskie radości Twego przyszłego królestwa. I na przyszłość rozciągaj Twe łaski nad nami, którzy śpiewamy: Chwała Tobie, Boże, na wieki.

Ikos 1

Jako słabe i bezradne dziecię przyszedłem na świat, ale Twój Anioł rozpostarł swe świetlane skrzydła, osłaniając mą kołyskę. Odtąd miłość Twa jaśnieje na wszystkich mych ścieżkach prowadząc mnie cudownie do światła wieczności. Bardzo sławne są dary Twej Opatrzności od pierwszego dnia aż dotąd. Dziękuję Ci i wołam ze wszystkimi, którzy Cię poznali:

Chwała Tobie, któryś mnie wezwał do życia,

Chwała Tobie, któryś mi pokazał piękno wszechświata,

Chwała Tobie, któryś otworzył przede mną niebo i ziemię, jako wieczną księgę mądrości,

Chwała Tobie, za ukryte i jawne Twoje łaski.

Chwała Twej wieczności pośród doczesnego świata,

Chwała Tobie, za każde westchnienie pełne tęsknoty,

Chwała Tobie, za każdy krok życia i każdą chwilę radości,

Chwała Tobie, któryś mnie powołał do szczęścia wiecznego.

Chwała Tobie, Boże, na wieki.

Kondakion 2

Panie, jak dobrze być u Ciebie w gościnie. Wiatr roztaczający rozkoszną woń, góry rozciągnięte ku niebu, wody jak lustra odbijające złoto Twych promieni i lekkość obłoków. Cała przyroda tajemniczo szepcze pełna dobroci. Ptaki i zwierzęta noszą niezatarty ślad Twej miłości. Błogosławiona matka Ziemia ze swym szybko przemijającym pięknem, wzbudzającym tęsknotę za wieczną ojczyzną, gdzie w nieprzemijającym pięknie dźwięczy: Alleluja.

Ikos 2

Tyś wprowadził mnie w to życie jak do czarującego ogrodu. Ujrzałem niebo jak głęboką lazurową czarę, w której błękicie śpiewają ptaki. Ujrzałem kojący szum lasu i pięknie brzmiącą muzykę strumieni. Jadłem pachnące owoce i aromatyczny miód. Dobrze u Ciebie na ziemi, radośnie w gościnie u Ciebie.

Chwała Tobie za święto życia,

Chwała Tobie za zapach konwalii i róż,

Chwała Tobie za rozkoszną różnorodność jagód owoców,

Chwała Tobie za kołyszący szum drzew.

Chwała Tobie za brylantowe promienie porannej rosy,

Chwała Tobie za uśmiech rannego przebudzenia,

Chwała Tobie za blask bezchmurnego nieba,

Chwała Tobie za życie ziemskie, zwiastuna szczęścia niebieskiego.

Chwała Tobie, Boże, na wieki.

Kondakion 3

Mocą Ducha Świętego pachnie każdy kwiatek, delikatny podmuch aromatu, subtelność koloru, piękno Wielkiego w małym. Chwała i cześć Dawcy życia – Bogu rozciągającemu łąki jak kwitnący dywan; koronującemu pola złotem kłosów i błękitem bławatków, a dusze radością kontemplacji. Cieszcie się i śpiewajcie: Alleluja.

Ikos 3

Jakże piękny jesteś w święcie wiosny, kiedy to zmartwychwstaje całe stworzenie i na tysiące nut radośnie woła ku Tobie: Tyś źródłem życia, Tyś zwycięzcą śmierci. Przy świetle księżyca i świetle słowika doliny i lasy stroją się w biało śnieżne ślubne szaty. Cała ziemia jest Twoją Oblubienicą, która czeka Nieśmiertelnego Oblubieńca. Jeśli Ty rośliny tak przyodziewasz, to jak nas przemienisz w przyszły wiek zmartwychwstania, jak prześwietlą się nasze ciała, jak zajaśnieją dusze.

Chwała Tobie, któryś wydobył z ciemności ziemi różnorodne kolory, smak i aromat,

Chwała Tobie za gościnność i życzliwość całej przyrody,

Chwała Tobie, żeś nas otoczył tysiącami Swych stworzeń,

Chwała Tobie za głębię Twego rozumu odbitego w całym świecie.

Chwała Tobie, pobożnie całuję ślady Twej stopy,

Chwała Tobie, żeś zapalił przed nami światła życia wiecznego,

Chwała Tobie za nadzieję nieśmiertelnego, idealnego piękna,

Chwała Tobie, któryś mi nadał godność Twego dziecka.

Chwała Tobie, Boże, na wieki.

Kondakion 4

Jak Ty pocieszasz pamiętających o Tobie, jak ożywcze jest Twe święte słowo i słodsza nad plaster miodu rozmowa z Tobą. Uskrzydla i utrzymuje przy życiu modlitwa do Ciebie. Jakim drżeniem wówczas napełnia się serce i jak wielka, i rozumna staje się wtedy przyroda i wszelkie życie. Gdzie nie ma Ciebie, tam pustka, gdzie Ty jesteś, tam bogactwo duszy, tam żywym potokiem płynie pieśń: Alleluja.

Ikos 4

Gdy ziemię ogarnie zachód słońca, gdy zaczyna królować cisza gasnącego dnia i pokój wiecznego snu, widzę Twój tron w jaśniejących pałacach i blaskach zorzy. Ogień i purpura, złoto i błękit proroczo mówią o niewypowiedzianym pięknie Twych przybytków i uroczyście wołają: Alleluja.

Chwała Tobie za cichą porę wieczorną,

Chwała Tobie za pożegnalny promień zachodzącego słońca,

Chwała Tobie, który nocnym wiatrem kołyszesz do snu lasy,

Chwała Tobie, któryś wylał na świat wielki spokój.

Chwała Tobie za Twą dobroć po zmroku, gdy cały świat taki oddalony,

Chwała Tobie za wzruszające modlitwy rozdartej duszy,

Chwała Tobie za łaskawego snu odpoczynek,

Chwała Tobie, który obiecałeś zbudzić mnie do radości dnia wiecznie nie zachodzącego.

Chwała Tobie, Boże, na wieki.

Kondakion 5

Niestraszne życiowe nawałnice dla człowieka, u którego w sercu pali się lampa Twojego wiecznego ognia. Wokół niepogoda i ciemność, zgroza i wycie wiatru, u niego w duszy spokój i światło. Tam gości Chrystus, a serce śpiewa: Alleluja.

Ikos 5

Widzę Twe niebo roziskrzone gwiazdami. O, jakżeś Ty bogaty, ile w Tobie światła! Promieniami dalekich świateł spogląda na mnie wieczność. Jestem mały i lichy, ale ze mną jest Pan, Jego kochająca prawica wszędzie mnie osłania.

Chwała Tobie za troskę o mnie nieustanną,

Chwała Tobie za spotkanych w drodze ludzi,

Chwała Tobie za miłość krewnych i przyjaciół,

Chwała Tobie za łagodność zwierząt w służbę mi oddanych.

Chwała Tobie za świetlane chwile mego życia,

Chwała Tobie za jasne radości serca,

Chwała Tobie za szczęście, że żyję, podnoszę się co dzień i rozmyślam,

Chwała Tobie, że darzysz świat Swoją miłością.

Chwała Tobie, Boże, na wieki.

Kondakion 6

Jak wielki jesteś i bliski w silnym poruszeniu burzy. Jak potężna Twa prawica w wygięciach oślepiających błyskawic, jak przedziwny Twój majestat. Głos Pański nad polami i w szumie lasów, głos Pański w rodzeniu się gromów i deszczów, głos Pański nad wielkimi wodami. Chwała Tobie w huku ziejących ogniem gór. Ty potrząsasz ziemią, jak płachtą, Ty podnosisz ku niebu bałwany morskie. Chwała Tobie, upokarzającemu ludzką pychę, wydobywającemu pokutny krzyk: Alleluja.

Ikos 6

Gdy błyskawica oświetli pałac weselny, nędznymi wydają się płomienie lamp. Tak i Ty niespodziewanie zabłysnąłeś w mej duszy w momencie największych radości życia. A po Twoim świetle jak błyskawicy, jakże blade, ciemne i złudne okazało się wszelkie inne światło. Dusza mknęła za Tobą.

Chwała Tobie, który jesteś celem i dążeniem człowieka,

Chwała Tobie, do Twej pełni tęskni cała ziemia,

Chwała Tobie za nieustanne pragnienie przebywania z Tobą,

Chwała Tobie, który w nas tchnąłeś niezadowolenie sprawami doczesnymi.

Chwała Tobie, któryś nas przyodział delikatnymi Twymi promieniami,

Chwała Tobie, któryś skruszył władzę ducha ciemności,

Chwała Tobie, któryś skazał zło wszelkie na zagładę,

Chwała Tobie za Twe objawienia i szczęście przebywanie z Tobą.

Chwała Tobie, Boże, na wieki.

Kondakion 7

W dziwnym połączeniu dźwięków słyszę Twe wołanie. Ty otwierasz nam przedsionki zbliżającego się raju. Melodyjność śpiewu, harmonia tonów, gama barw i kształtów, wszystko wielkim wołaniem zwraca się do Ciebie i skłania, by triumfalnie śpiewać: Alleluja.

Ikos 7

Zstąpieniem Świętego Ducha Ty oświecasz myśl artystów, poetów i mędrców. Mocą wyższej świadomości proroczo odkrywają oni Twe prawa, odsłaniające głębię Twej Przedwiecznej Mądrości. Ich dzieła mimo woli mówią o Tobie. O, jakżeś Ty wielki w Swych stworzeniach, o, jakżeś Ty wielki w człowieku.

Chwała Tobie, któryś okazał niedoścignioną moc w prawach wszechświata,

Chwała Tobie za uczestnictwo w dziele stworzenia,

Chwała Tobie za całą przyrodę pełną praw Twojego bytu,

Chwała Tobie za wszystko coś nam odkrył w Swej dobroci.

Chwała Tobie za wszystko, coś przed nami zakrył w Swej mądrości,

Chwała Tobie za genialność ludzkiego rozumu,

Chwała Tobie za ogniste języki natchnienia,

Chwała Tobie, że mogę śpiewać z aniołami.

Chwała Tobie, Boże, na wieki.

Kondakion 8

Jak bliski jesteś w dniach choroby. Ty sam nawiedzasz chorych. Ty sam pochylasz się nad łożem boleści i serce z Tobą rozmawia. Ty olśniewasz pokojem dusze w czasie ciężkich smutków i cierpienia. Ty posyłasz niespodziewaną pomoc. Ty pocieszasz, Tyś miłością doświadczającą i zbawiającą. Tobie śpiewamy pieśń: Alleluja.

Ikos 8

Gdy jako dziecko po raz pierwszy świadomie wezwałem Ciebie: Tyś mnie wysłuchał i wówczas zrozumiałem, że tylko ty jesteś dobry, a szczęśliwi są ci, którzy uciekają się do Ciebie. Zacząłem wzywać Cię po wielekroć i teraz wołam: Alleluja.

Chwała Tobie, który spełniasz dobre moje pragnienia,

Chwała Tobie, który czuwasz nade mną we dnie i w nocy,

Chwała Tobie, który leczysz smutki i rozterki kojącym upływem czasu,

Chwała Tobie, bo z Tobą nie ma straty beznadziejnej.

Chwała Tobie, który dajesz wszystkim życie wieczne,

Chwała Tobie, który obdarzyłeś nieśmiertelnością wszystko, co dobre i wzniosłe,

Chwała Tobie, któryś obiecał upragnione spotkanie ze zmarłymi,

Chwała Tobie, nadziejo umierających.

Chwała Tobie, Boże, na wieki.

Kondakion 9

Dlaczego cała przyroda uśmiecha się tajemniczo w dni świąteczne? Dlaczego w sercu dziwnie lekko, czego nie można porównać z niczym ziemskim, a samo powietrze od ołtarza i świątyni staje się świecące? To powiew Twej łaski, to odblask światła Taboru. Wówczas niebo i ziemia chwalebnie śpiewa: Alleluja.

Ikos 9

Kiedy Ty dajesz natchnienie, bym służył bliźniemu, a duszę rozjaśniasz pokorą, to jeden z niezliczonych Twych promieni pada w moje serce, a ono zaczyna świecić jak żelazo w ogniu. Widziałem Twe tajemnicze, nieuchwytne oblicze.

Chwała Tobie, któryś przemienił życie nasze uczynkami dobra,

Chwała Tobie, któryś zamknął niewypowiedzianą słodycz w każdym przykazaniu,

Chwała Tobie, który widzialnie przebywasz tam, gdzie panuje duch miłosierdzia,

Chwała Tobie, który posyłasz nam niepowodzenia i smutki, byśmy byli wrażliwi na cierpienia drugich.

Chwała Tobie, któryś ustanowił wielką nagrodę dla czyniących dobrze,

Chwała Tobie, który przyjmujesz szlachetne i wzniosłe porywy,

Chwała Tobie, któryś postawił miłość ponad wszystko ziemskie i niebieskie,

Chwała Tobie, który dajesz nam zawsze więcej niż prosimy.

Chwała Tobie, Boże, na wieki.

Kondakion 10

Rozbite w proch nic nie może powrócić do pierwotnej postaci, ale Ty odnawiasz tych, którym zwietrzało sumienie, ale Ty przywracasz pierwotne piękno duszom, które bezpowrotnie je utraciły. Przy Tobie nie ostoi się nieprawy. Tyś cały miłością. Tyś stwórcą i odnowicielem. Ciebie chwalimy pieśnią: Alleluja.

Ikos 10

Boże mój, który znasz upadek pysznego anioła, zbaw mnie mocą łaski, nie daj mi odejść od Ciebie, nie daj, bym zwątpił w Ciebie. Wyostrz mój słuch, bym przez wszystkie minuty życia słyszał Twój tajemniczy głos i wzywał Ciebie wszędzie obecnego.

Chwała Tobie za opatrznościowy zbieg okoliczności,

Chwała Tobie za łaskawe przeczucia,

Chwała Tobie za obecność tajemnego głosu,

Chwała Tobie za objawienia we snach i na jawie.

Chwała Tobie, który rozpraszasz nasze nieprzydatne plany,

Chwała Tobie, który cierpieniami otrzeźwiasz nas od czadu namiętności,

Chwała Tobie, który pychę serca zbawiennie upokarzasz,

Chwała Tobie, który prowadzisz nas jak pasterz swoje owce.

Chwała Tobie, Boże, na wieki.

Kondakion 11

Poprzez lodowaty łańcuch wieków odczuwam ciepło Twego oddechu, słyszę tętniącą w żyłach krew. Jesteś już blisko, część mojego czasu minęła. Mój duch w prochu pod krzyżem, tu zwycięstwo miłości, tu nie cichnie na wieki chwała: Alleluja.

Ikos 11

Szczęśliwy, kto skosztuje wieczerzy w Królestwie Twoim, ale Ty już na ziemi uczyniłeś mnie uczestnikiem Twego szczęścia. Ileż to razy wyciągałeś do mnie Boską rękę z Ciałem i Krwią Twoją, a ja wielki grzesznik, przyjmowałem tę świętość i czułem Twą niewypowiedzianą, nadprzyrodzoną miłość.

Chwała Tobie za niedoścignioną, ożywczą moc łaski,

Chwała Tobie, któryś założył Kościół jako przystań dla umęczonego świata,

Chwała Tobie, który odradzasz nas ożywczymi chrztu wodami,

Chwała Tobie, bo przywracasz czystość nieskalanych lilii pokutującym.

Chwała Tobie, który pierwszy wychodzisz na spotkanie grzesznika,

Chwała Tobie, niewyczerpana głębino przebaczenia,

Chwała Tobie za kielich życia i za chleb wiecznej radości,

Chwała Tobie, który nas wprowadzasz do nieba.

Chwała Tobie, Boże, na wieki.

Kondakion 12

Wielekroć widziałem odbicie Twej chwały w obliczach zmarłych; jakimż nieziemskim pięknem i radością one jaśniały, jak nadziemskie i niematerialne były ich rysy. To był triumf osiągniętego szczęścia i pokoju. Milczeniem wołali do Ciebie. W godzinie mojej śmierci oświeć moją duszę, która wzywa Ciebie: Alleluja.

Ikos 12

Czymże jest moja chwała wobec Ciebie. Nie słyszałem śpiewu Cherubinów, to udział wielkich dusz, ale wiem jak chwali Cię przyroda. Widziałem zimą, jak w księżycowym milczeniu cała ziemia obleczona w białą szatę, jaśniejąc brylantami śniegu, modliła się cicho do Ciebie. Widziałem, jak radowało się w Tobie wschodzące słońce, a chóry ptaków głosiły Twą chwałę. Słyszałem, jak tajemniczo w Tobie szumi las, śpiewają wiatry, szumią wody. Jak opowiadają o Tobie zestrojonym ruchem chóry świateł w bezgranicznej przestrzeni. Czymże jest moja chwała… Przyroda posłuszna, a ja nie. Dokąd żyję, widzę Twą miłość, chcę dziękować, modlić się i wzywać:

Chwała Tobie, któryś nam pokazał światło,

Chwała Tobie, któryś nas pokochał miłością głęboką, niezmierzoną, Boską,

Chwała Tobie, któryś dał nam przykład życia ziemskiego,

Chwała Tobie, który osłaniasz nas światłem, zastępami aniołów i świętych.

Chwała Tobie, najświętszy Ojcze, któryś nam zapowiedział Swe Królestwo,

Chwała Tobie Synu, Odkupicielu wszelkiej winy,

Chwała Tobie, Duchu Święty ożywiający słońce przyszłego wieku,

Chwała Tobie za wszystko, o najlepsza Boska Trójco.

Chwała Tobie, Boże, na wieki.

Kondakion 13

O najlepsza i czcigodna Trójco, przyjmij dziękczynienie za wszystkie Twe łaski i uczyń nas godnymi Twych dobrodziejstw, byśmy pomnażając udzielone nam talenty weszli do wiecznej radości swego Pana ze zwycięską chwałą: Alleluja.

(Ten kondak mówimy trzykrotnie. Potem czyta się 1 ikos: Jako słabe i bezradne dziecię przyszedłem na świat…, a następnie 1 kondak: Odwieczny Królu wieków, który mocą zbawczą swej Opatrzności…)

Akatyst ten ułożył protoijerej Grigorij Pietrow, który zmarł w więzieniu w latach czterdziestych

tł. o. Roman Piętka

Opublikowano Akatysty inne | Dodaj komentarz

Akatyst ku czci świętego męczennika – kapłana Maksyma Gorlickiego

Akatyst ku czci świętego męczennika – kapłana Maksyma GorlickiegośwMaksym

Troparion, ton 4.

Przez Opatrzność Bożą wysłany na Górę Poczajowską, aby poznać prawdy wiary prawosławnej, w Żytomierzu pojąwszy prawdziwą naukę, i jako żołnierz Chrystusowy powróciłeś na ziemię swoją. Za Prawosławie i lud swój wieniec męczeński przyjąłeś, przeto utwierdzając ziemię swoją w Prawosławiu, święty kapłanie męczenniku Maksymie, módl się do Boga, aby zbawił dusze nasze wiernie czczących Twą pamięć.

 

Kondakion, ton 2.

Męczeństwo Twe, Ojcze Maksymie, oświeciło i przebudziło naród nasz do wiary prawosławnej. Wskazałeś drogę umocnienia prawdziwej wiary Chrystusowej, życie swoje młode oddając Chrystusowi Bogu, zniosłeś cierpienia uwięzienia, i kulom oddając ciało swoje, Święte Prawosławie wychwalając, wstawiłeś się za ziemię naszą przed Chrystusem Bogiem i Przenajświętszą Bogarodzicą.

 

Wysławianie

Wysławiamy Cię, święty męczennicze – kapłanie Maksymie i czcimy świętą pamięć Twoją: bo Ty modlisz się za nas do Chrystusa, Boga naszego.

Skan_20141023 (2)jpg

Kondakion 1.

Świętemu Męczennikowi – kapłanowi Maksymowi, my grzeszni przynosimy zwycięskie i dziękczynne hymny pochwały, który nie jako najemnik żywot swój za stado swoje oddał, przeto nabył niezwyciężoną moc i wieniec męczeństwa – nieprzemijającego zwycięstwa – z ręki Chrystusa – Pasterza Najwyższego otrzymał, dlatego z miłością śpiewajmy Jemu:

Raduj się, święty męczennicze kapłanie Maksymie, cierpiących i krzywdzonych orędownicze!

 

Ikos 1.

Twórca aniołów wybrał Cię święty męczennicze – kapłanie Maksymie od czasu Twego dzieciństwa, wysławił Cię czyniąc Cię swym sługą. Przeto rodzice Twoi pobożni, Tymoteusz i Krystyna, dali Tobie dobre wychowanie, w miłości do Boga, szczerości i bojaźni bożej. Przeto raduje się Ziemia Łemkowska, miejsce narodzenia Twego, o Święty i razem z nami śpiewa dziecku swojemu:

Raduj się, synu bogobojnych rodziców narodzony w domu pobożnym.

Raduj się, bo jako owocne drzewo oliwne wokół stołu ojca Twojego wzrastałeś.

Raduj się, Żdynio, jako że dawniej Betlejem, żadną miarą najmniejszą nie jesteś między osadami Ziemi twojej.

Raduj się, jako z ciebie wyrósł nowy święty kapłan – męczennik, mężny hetman Wiary Prawosławnej.

Raduj się, Ziemio Łemkowska, jako że po wiekach prześladowań i niewoli, dziecko twe wyswobodziło cię ofiarą swoją.

Raduj się, bo utwierdził On w tobie Wiarę Prawosławną, byś mogła pokłonić się w duchu i prawdzie Bogu.

Radujcie się, góry Karpackie, skąd Maksym przyszedł na pomoc współbraciom swoim.

Radujcie się, bo krwią swoją męczeńską wszystkich was uświęcił.

Raduj się, święty Maksymie, jako wyznawstwem swoim, lud swój w wierze świętej umocniłeś.

Raduj się, gorący orędowniku naszych czasów, modlący się do Boga za nas grzesznych.

Raduj się, którego prośby od czczących Cię są wysłuchiwane przed Tronem Najwyższego.

Raduj się, jako obrońcą i pośrednikiem jesteś zbawienia pokolenia i ludu swego.

Raduj się, święty męczennicze kapłanie Maksymie, cierpiących i krzywdzonych orędownicze!

 

Kondakion 2.

Wstąpiwszy do unickiego monasteru, by poznać prawdy wiary, odwróciłeś swe oblicze od niezbożnych mnichów tam żyjących, i mających w pogardzie naród twój. Dlatego na Górę Poczajowską przybiegłeś, do cichej przystani świętej ławry, gdzie w czystości i cntoliwości prawdę Świętej Wiary Prawosławnej poznałeś, dzięki temu możesz sprawiedliwie Boga opiewać: Alleluja!

 

Ikos 2.

Jak możemy godnie wychwalać Twe męstwo i podźwig,o święty Maksymie; jak mogą gliniane usta nasze skalane wyrazić słowa czystej chwały; jednakże przyjmij tę ubogą ofiarę, którą Ci przynosimy, jako że wdowi grosz Chrystus przyjął i nie odrzucaj nas z wiarą Tobie wołających:

Raduj się, który szatana pokonywać nam pomagasz.

Raduj się, który niszczące dusze demony, jako drapieżne ptaki od nas rozganiasz.

Raduj się, który oszustwa heretyków, którzy są niczym wilki nauczasz nas rozpoznawać.

Raduj się, który ich zwierzęce łupiestwo, skierowane na umysły i serca nasze, odtrącasz.

Raduj się, który wszystkie pokusy przezwyciężasz.

Raduj się, jako skrzydłami Ducha Twojego myślami nas obraniasz i ochraniasz.

Raduj się, który jako sprzymierzeniec i orędownik nasz, wspomagasz nas we wszelakich niebezpieczeństwach.

Raduj się, niezłomny nasz sprzymierzony obrońco, który od napadającego księcia zła świat ten ochraniasz.

Raduj się, mieczu ducha, naostrzony by rozpraszać wiarę fałszywą.

Raduj się, który rozganiasz bezbożność.

Raduj się, jako dobrami wszystkimi przemijającymi pogardzasz.

Raduj się, ciało Twoje duszy Twej posłuszne.

Raduj się, święty męczennicze kapłanie Maksymie, cierpiących i krzywdzonych orędownicze!

 

Kondakion 3.

O siły Najwyższego, które ogarniały Cię w twej posłudze duszpasterstkiej i Twym okrutnym uwięzieniu, o święty męczennicze – kapłanie Maksymie: niezłomnie utwierdziły one Cię i przywiązały do Świętej Wiary Prawosławnej, zakończenie Twego ziemskiego życia mężnie spotkałeś, dlatego dzięki czyniący Bogu ludzie Twoi zawsze opiewają Jego: Alleluja!

 

Ikos 3.

Z miłości do Swego narodu, który tak wiele wycierpiał, przyjąłeś chirotonię świętego kapłaństwa z rąk wielce błogosławionego hierarchy Antoniego i posłany zostałeś na ziemię Swą rodzinną paść tam Chrystusową Trzodę, osaczoną przez niezliczonych drapieżców. Teraz zaś z bezcielesnymi wojskami na niebiosach przebywasz, słysząc od nas tak:

Raduj się, który wrota miłosierdzia Bożego grzesznym otwierasz.

Raduj się, który kajającym się grzesznikom odpuszczenia win od Boga udzielasz.

Raduj się, który Ducha Prawdy dzięki czystości serca otrzymałeś.

Raduj się, który życiem swoim i cierpliwością umysł umocniłeś, depcząc powab rozumnego przeciwnika.

Raduj się, Tarczo Wiary, w obronie przed wrogami nas ochraniająca.

Raduj się, którego ciało drogocenne orężem bezbożnym zostało umartwione.

Raduj się, jako w szatę szkarłatną odziany, która od krwi Twojej barwę przyjęła, Chrystusowi okazałeś się.

Raduj się, który dostąpiwszy końca upragnionego, teraz oglądasz oblicze umiłowanego Zbawcy i Pana.

Raduj się, który płomień namiętności naszych uśmierzasz mocą niebiańskiej ochłody.

Raduj się, który ogień febry w boleściach naszych gasisz.

Raduj się, który ziemię skropiłeś krwią Swoją.

Raduj się, któryś nogami swymi diabła podeptał.

Raduj się, święty męczennicze kapłanie Maksymie, cierpiących i krzywdzonych orędownicze!

 

Kondakion 4.

Burzy myśli i pomysłów przeciwnych nie obawiajcie się, pobożni mieszkańcy Karpackich Gór, ponieważ przemożecie je, gdyż panuje u was niezachwianie Wiara Prawdziwa, bo święty Maksym mężnie żywot swój złożył, by utwierdzały się dusze wasze w Świętej Prawosławnej Wierze dzięki ofierze Jego. Dlatego dziękując za prawe Jego świadectwo, głośno wołajmy Bogu: Alleluja!

 

Ikos 4.

Usłyszawszy o pobożności Twojej, prawosławni mieszkańcy wsi Grab przyszli do Ciebie i ubłagali Cię, byś pasł ich prawowierne stado nabożne: i posługę tę wziąłeś na siebie, nie byłeś jako najemnik, leczy objawiłeś się jako pasterz prawdziwy, który życie swoje za owce swoje oddał. Przeto z godnością tobie hymny te pochwalne wyśpiewujemy tak:

Raduj się, któryś wszystko do końca przecierpiał, od miłosiernego Chrystusa modlitewną łaskę otrzymawszy.

Raduj się, jako On umocnił Cię w najstraszniejszych Twych mękach.

Raduj się, który w smutkach i utrapieniach prawdziwie kierujesz nas, aby przybiegać ku wstawiennictwu świętych.

Raduj się, który we wszystkich nieszczęściach naszych, byśmy się do Boga zwracali, nauczasz nas.

Raduj się, któryś udręczenia ciała Twojego mężnie przecierpiał.

Raduj się, jako męstwem i cierpliwością Twoją oprawcę Twego pokonałeś.

Raduj się, który moc wroga ukazałeś bezsilną.

Raduj się, jako w miłości do Boga i narodu twego odszedłeś do Pana.

Raduj się, któryś objawił siłę Wiary w Boga.

Raduj się, który wiernym do wysławiania Odkupiciela naszego dajesz natchnienie.

Raduj się, któryś obrazem życia Twojego i śmierci wielu do Pana nawrócił.

Raduj się, jako dzięki długotrwałej cierpliwości Twojej wieniec sprawiedliwości na niebiosach przyjąłeś.

Raduj się, święty męczennicze kapłanie Maksymie, cierpiących i krzywdzonych orędownicze!

 

Kondakion 5.

Gdy uśmiercono ciało Twoje, Dusza Twoja wzniosła się wzwyż, by dołączyć do grona świętych i aniołów w niebie, razem z nimi cudowną tworzysz konstelację na firmamencie cerkiewnym, gdzie, święci łaską bożą jako gwiazdy, wiernie światłością swoją oświecają śpiewających Bogu: Alleluja!

 

Ikos 5.

Cierpiętnictwu Twojemu przypatrują się ze zdziwieniem nawet ludzie małej wiary i bez miłości, o święty męczennicze – kapłanie: jako że bowiem młodzieńcy święci do pieca babilońskiego wrzuceni niezachwianie w wyznawaniu Prawdziwego Boga trwali, tak i Ty byłeś niewzruszony w wyznawaniu Wiary Prawosławnej. Z tego że powodu wychwalamy męstwo i cierpliwość Twoją, opiewając Cię tak:

Raduj się, machinacje diabła i aniołów jego rozganiający.

Raduj się, wszystkie ich moce w niwecz obracający.

Raduj się, bezsilność ich ukazujący.

Raduj się, który czynisz ich zlęknionymi i drżącymi.

Raduj się, który wiernym drogę ku zbawieniu wskazujesz.

Raduj się, który błądzących śmiało ganisz.

Raduj się, który przyjąłeś na siebie trud przywrócenia unitów do Cerkwi Chrystusowej, i do końca trud ten niosłeś.

Raduj się, bowiem słowa Chrystusa, jako ten który wytrwa do końca będzie zbawiony, na Tobie wypełniły się.

Raduj się, któryś zadość uczynił woli Bożej, zatem Królestwo Wieczne odziedziczyłeś.

Raduj się gwiazdo zaranna , któryś dla nas zwiastunem niezachodzącego słońca.

Raduj się sprawiedliwego życia obrazie.

Raduj się, drogę prawdziwego pokajania heretykom objawiający.

Raduj się, święty męczennicze kapłanie Maksymie, cierpiących i krzywdzonych orędownicze!

 

Kondakion 6.

Prawdziwą winę bezprawnego uwięzienia i umęczenia Ciebie, o wielki Maksymie, ponosi papież Rzymu, bo w arogancji swej władzy chciał zniewolić naród Łemkowski swymi zbłądzeniami; ale prowadzeni przez Ciebie uniknęli jego podstępów i intryg, ale przylgnęli na nowo do Wiary swych ojców, radośnie śpiewając: Alleluja!

Ikos 6.

O światłości wylewana na wszystkich prześladowanych dzięki mężnej ofierze Twojej, o nowy męczennicze! Orężem Twoim bowiem jest ognisty miecz Łaski Bożej, którym ciemności rozegnałeś od zmęczonych i pocieszenia nie mających, którzy w cieniu łacińskich zbłądzeń marnieli długie wieki. Dzięki temu, wychwalając Boga, dziwnego w świętych Swoich, wołamy Ci:

Raduj się, Gorlic najbardziej światły oświecicielu.

Raduj się, który tam jako słońce świecąc wszystkich ku cichej przystani prowadzisz.

Raduj się, któryś szatana zawstydził.

Raduj się, który wysławiłeś Chrystusa.

Raduj się, cierpiętników chwało świetlana.

Raduj się, jako wieść o męczeńskich mękach Twoich radością wiernych napełnia.

Raduj się, skarbnico najzacniejszych darów mocy Ducha.

Raduj się, któryś poprzez całe życie Twoje Pana upodobał.

Raduj się, kąkol na niwie cerkiewnej nasadzony przez odwiecznego wroga ludzkości wykorzeniający.

Raduj się, którego cierpliwość była ostrą naganą dla katów Twoich.

Raduj się, któryś heretyckie zbłądzenia powywracał.

Raduj się, który radę bezbożników rozganiasz.

Raduj się, święty męczennicze kapłanie Maksymie, cierpiących i krzywdzonych orędownicze!

 

Kondakion 7.

Wielu z narodu twego do więzień niesprawiedliwie zostało wtrąconych i zamordowanych w czasach wielkiej wojny: choćby i kielich goryczy pić oni mieli wszakże męstwa pełna ofiara Twoja serca ich natchnęła, i ręce i usta ich wzniosła, by Panu prawosławnie pieśń tę wyśpiewywać: Alleluja!

 

Ikos 7.

Bogobojny Tymoteusz wziąwszy święte relikwie Twoje po błogosławionym odejściu Twym, czcigodnie ofiarował je ziemi, w pobliżu miejsca narodzenia Twojego, o święty męczennicze – kapłanie Maksymie: Relikwie że Twoje Czcigodne krynicą stały się, zawsze dającą uzdrowienia, dla z wiarą do nich przybiegających i Tobie wołających:

Raduj się, z niebios na brać Twoją ziemską spoglądający.

Raduj się, modlący się za wszystkich ku pomocy Ciebie przyzywających.

Raduj się, jako przykładem życia świętego Twojego do naśladowania Chrystusa wszystkich nas wzywasz.

Raduj się, którego Imię oznacza bezgraniczne wielkie dzieła Boże.

Raduj się, cudowny przewodniku szukających zbawienia do Najwyższego prowadzący.

Raduj się, któryś wąską i prawą drogą do Chrystusa podążał.

Raduj się, jako wszedłeś do niebiańskich przybytków.

Raduj się, któryś mowy heretyckie odrzucił.

Raduj się, jako wyznawałeś świętą Wiarę Chrystusową przed ludźmi, świadcząc o Chrystusie przed Ojcem Niebieskim.

Raduj się, wierny sługo Chrystusowy, któryś dzięki wierności swojej Królestwo Najwyższe odziedziczył.

Raduj się, który razem z aniołami przebywasz tamże, współtowarzyszu wszystkich świętych.

Raduj się, któryś Chrystusa Pana całą mocą umiłował.

Raduj się, święty męczennicze kapłanie Maksymie, cierpiących i krzywdzonych orędownicze!

 

Kondakion 8.

Nie mający serca oprawca wywlekł Cię związanego z celi i postawił na placu Gorlickim, by Cię zgładzić, ale wszystkie nieprawości i zapalczywość jego próżnymi i nadaremnymi okazały się, albowiem Prawosławie śmiertelnie raniąc, tenże uczynił Cię męczennikiem, który z wonnościami niebiańskimi nieustannie śpiewa Bogu: Alleluja!

 

Ikos 8.

Cała Ziemia dziś raduje się, a nade wszystko miasta i wsie ziemskiej ojczyzny Twojej, Maksymie: czcigodna Żdynia, w której narodziłeś się, pobożny Grab, gdzie świętych tajemnic Chrystusowych udzielałeś, i czcigodne Gorlice, gdzie krew przeczystą Twoją za Pana Twojego przelałeś. My że, mocą wstawiennictwa Twojego za krzywdy cierpiących, których ku dobru prowadzisz, dziękczynnie uwielbiamy Cię:

Raduj się, któryś dar uzdrawiania od Ducha otrzymał.

Raduj się, który daru tego na pożytek bliźnich udzielasz.

Raduj się, wszystkie choroby leczący.

Raduj się, od wszelkiej niemocy wybawiający.

Raduj się, cierpienia w radość przemieniający.

Raduj się, jako wszystkich uzdrowień tych na chwałę Bożą dokonujesz.

Raduj się, jako o oszczędzenie doczesnego życia Twojego oprawcy nie błagałeś.

Raduj się, jako dzięki mękom i śmierci Twojej Królestwa Niebieskiego uczestnikiem stałeś się.

Raduj się, jako męczeństwem Twoim prawdziwą miłość Twoją do Pana ukazałeś.

Raduj się, jako nauczyłeś nas, aby niewzruszenie Pana trzymać się, nawet do przelania krwi.

Raduj się, jako w niezniszczalny płaszcz szkarłatny na Niebiosach oblekłeś się.

Raduj się, jako błędy łacinników odrzuciłeś.

Raduj się, święty męczennicze kapłanie Maksymie, cierpiących i krzywdzonych orędownicze!

 

Kondakion 9.

Ręce i głosy wznoszą się nieustannie do Wszechmogącego Boga, w pochwałach i modlitwach, od bezcielesnych Aniołów Bożych, którzy zadziwili się jednak i zdumieli się na widok męstwa świętego męczennika – kapłana Maksyma, nie lękającego się gróźb oprawcy, którego strach nie zatrwożył, jako nie miał on władzy duszy Jego zgładzić. Zatem wszystkie hufce niebieskie wszechmogącemu Bogu naszemu śpiewają: Alleluja!

 

Ikos 9.

Nagrodę wielką w najwyższych niebiosach przyjąłeś od Tego, który podźwig Twój naznaczył – Chrystusa Boga naszego, o święty męczennicze – kapłanie Maksymie, gdyż krwawo posługę Twą kończąc, Wiarę zachowałeś. Przeto elokwentne słowa oratorskie najbiedniejsze są w złych czasach naszych, jako ryby niemi pozostajemy, nie mogący godnie wychwalić Cię. My że czcząc Ciebie wołamy Ci tak:

Raduj się, któryś cierpliwością swoją i wytrwałym wszelkich cierpień znoszeniem anioły i ludzi zadziwił.

Raduj się, który wyznałeś swą Wiarę przez śmierć dla Chrystusa.

Raduj się, który nadzwyczaj mocnym wyznawstwem Swoim wszystkich prawosławnych chrześcijan natchnąłeś.

Raduj się, któryś niezłomną nadzieję w Bogu pokładał.

Raduj się, jako ochoczo zdążałeś ku wonności mirra Chrystusa.

Raduj się, w którym Najwyższy ma upodobanie.

Raduj się, w Domu Bożym posadzone drzewo oliwne.

Raduj się, o wysoki cedrze libański.

Raduj się, hufców niebieskich radości.

Raduj się, bluźniących Bogu heretyków zawstydzenie.

Raduj się, nad duszami owiec Twoich pieczę miłościwie sprawujący.

Raduj się, jako chwałę świata tego na jurodstwo zamieniłeś.

Raduj się, święty męczennicze kapłanie Maksymie, cierpiących i krzywdzonych orędownicze!

 

Kondakion 10.

Umierając od ran Twoich, Bogu miłe słowa wypowiedziałeś, i wszystkim, którzy je usłyszeli obwieściłeś: niech żyje Święte Prawosławie! Wówczas oprawca śmiertelnie uderzył Cię i czcigodną duszę swoją na ręce Władcy Twojego oddałeś, Któremu śpiewamy wszyscy: Alleluja!

 

Ikos 10.

O podporo Prawosławia, uciskanych obrońco, krzywdy cierpiących opiekunie, wszystkich że orędowniku i pośredniku! Dziękczynne modlitwy zasyłamy do Zbawiciela naszego, który darował nam tak wielkiego wstawiennika za nami przed Najjaśniejszym Tronem Swoim: gdyż Maksym święty w chwale oręduje za nami Niebiańskiego Króla, nieustannie modląc się za czczących pamięć Jego i wykrzykujących Jemu:

Raduj się, któryś wzmocnił się przed bitwą gorliwą modlitwą do Boga.

Raduj się, któryś objawił się jako pokorny duchem.

Raduj się, jako proste serce miałeś.

Raduj się, obrońco Wiary, który obrałeś podobać się Bogu więcej niźli wszyscy.

Raduj się, ziemio płodna, która nasienie Słowa Bożego do siebie przyjęła.

Raduj się, niwo, stukrotny plon przynosząca.

Raduj się, boś jako pszenica na niebiański chleb zmielona.

Raduj się, boś do spichlerza Bożego został złożony.

Raduj się, jako całą nadzieję Twoją Opatrzności Bożej zawierzyłeś.

Raduj się, jako perłę najcenniejszą odnalazłszy, zakupiłeś ją za wszystko co miałeś.

Raduj się, jako okręt duszy swojej na morze życia nakierowałeś.

Raduj się, jako fale i kamienie morza tego zbawczo przeszedłeś.

Raduj się, święty męczennicze kapłanie Maksymie, cierpiących i krzywdzonych orędownicze!

 

Kondakion 11.

Psalmami, hymnami i pieśniami duchownymi wysławiamy nowego świętego męczennika – kapłana Maksyma: jako bo pracownik wierny Winnicy Chrystusowej, krew Jego winem się stała, którym weselą się serca ludzi, jako osładza On wszystkich wiernych i zbłądzenia heretyków prostuje, niemogących prawosławnie śpiewać Bogu: Alleluja!

 

Ikos 11.

Wszystkie miasta i wsie napełniają się światłością, ponieważ wysławiany jest Maksym święty, jako świecznik najprzedniejszy, jasno oświecający światłością łaski Bożej i wszystkich prowadzący po prawej i wąskiej drodze Prawosławia, wiodącej do Niebiańskich Pałaców. Dzięki temu, skruszonym sercem mówmy Jemu:

Raduj się, niezwyciężony sprzymierzeńcze w boju, darowany nam od Boga.

Raduj się, najgorętszy nasz Orędownicze.

Raduj się, który całą duszą swoją z Chrystusem złączyłeś się.

Raduj się, któryś na wysokości cnót wszedł.

Raduj się, któryś męczeństwa i cierpień podźwigu nie przeląkł się.

Raduj się, o Mędrcu, któryś życie doczesne na wieczne zamienił.

Raduj się, nie lękający się głosić prawdę kaznodziejo.

Raduj się, pobożności mocny obrońco.

Raduj się, któryś całą duszę swoją Panu oddał.

Raduj się, któryś wszelkie namiętności ciała poskromił.

Raduj się, któryś wszelkiej choroby i boleści uleczania dar od Pana otrzymał.

Raduj się, któryś heretyków – zabójców Twoich mądrością znacznie przewyższył.

Raduj się, święty męczennicze kapłanie Maksymie, cierpiących i krzywdzonych orędownicze!

 

Kondakion 12.

Wysłuchaj głosu pochwał i modlitw naszych, o święty męczennicze – kapłanie Maksymie, błagaj modlitewnego Odkupiciela naszego, by posłał nam grzesznym płomienną łaskę Swoją, niechajże oświeci serca nasze, niech rozjaśni umysły nasze, abyśmy ze wszystkimi wyznającymi Trójjedynego Boga donośnie zawołali: Alleluja!

Ikos 12.

Przybiegnijcie wszyscy miłujący Cerkiew, Jej święta i męczenników Chrystusowych, i dołączcie do naszego chóru, ku pamięci świętego Maksyma. Albowiem najcenniejsze relikwie Jego jak słońce poranne jaśnieją i w mroku przebywających oświecają, i serca skamieniałe grzeszników ku nawróceniu wzywają. Dlatego weseląc się, opiewajmy Go tak:

Raduj się, jako całe piękno świata tego nieważnym dla Ciebie stało się.

Raduj się, wybrańcu Boży.

Raduj się, wiary pobożny wzorze.

Raduj się, jako wiernie i nieskalanie wszystkich przykazań Pańskich strzegłeś.

Raduj się, przewodniku i naczelniku najsławniejszy.

Raduj się, któryś mężnie brzemię Chrystusowe nosił.

Raduj się, któryś wszelkich przemijających powabów świata tego wyrzekł się.

Raduj się, który jako ofiarę żywą siebie samego Panu przyniosłeś.

Raduj się, ukraszony przez Boga sprawiedliwości nauczycielu.

Raduj się, jako dzięki Tobie najświętsze Imię Pańskie wszędzie pod Słońcem wysławiane jest.

Raduj się, przed Przenajświętszą Trójcą nasz Orędownicze.

Raduj się, męczennicze szlachetny, któryś uczestnikiem chóru najsławniejszego wraz ze sprawiedliwymi.

Raduj się, święty męczennicze kapłanie Maksymie, cierpiących i krzywdzonych orędownicze!

 

Kondakion 13.

Pochodzenie Ducha Świętego wyłącznie od Ojca wyznając i żywot swój za Wiarę Prawosławną oddając, i Panu swojemu i Władcy się podobając, Maksym święty teraz w chórze męczenników stoi, we wspaniałe szaty obleczony i wieńcem ozdobiony, który od Chrystusa otrzymał za podźwig Jego, i ze wszystkimi świętymi radośnie śpiewa Bogu: Alleluja, Alleluja, Alleluja!

 

Kondakion ten powtarzamy trzykrotnie, po czym jeszcze odmawiamy Ikos 1. Twórca aniołów wybrał Cię święty męczennicze – kapłanie Maksymie… oraz Kondakion 1. Świętemu Męczennikowi – kapłanowi Maksymowi, my grzeszni przynosimy zwycięskie i dziękczynne hymny pochwały…

Skan_20141023 (2)jpg

Modlitwa do świętego męczennika – kapłana Maksyma

O święty męczennicze – kapłanie Maksymie! Nieskończonej rozkoszy na niebiosach teraz uczestnikiem jesteś, gdzie nieustannie oblicze Chrystusowe w chwale oglądasz, niematerialnie łaską Jego napełnionym będąc. Przeto wiedząc, iż jesteś gorliwym orędownikiem wszystkich czczących Cię i obrońcą krzywdzonych i cierpiących, gorąco zanosimy ku Tobie modlitwy nasze: módl się do Pana i Boga naszego Jezusa Chrystusa, aby napełnił serca ludzi prawosławnych miłością do Cerkwi ich i zdecydowaniem, aby mocno trzymali się Wiary ojców, aby nie skamieniały serca ich, aby nie napadli na nich wojownicy heretyccy i nie wprowadzili ich w zbłądzenia, które zatracą ich, ani niech nie zawrócą ich podstępy i zło demona z drogi prawej w życiodajnej wody pozbawione bezdroża, do których kusi ich szatan. Tak, ojcze, Boga miłujący! Wznieś ręce Twoje do Najwyższego i wymódl u Niego, aby darował nam pokój i pomyślność, niechaj nie zaprzeczy bezbożny: iż Pan jest Bogiem ich; Poprzez Twoje bo mężne wyznawstwo stałeś się wielkim orędownikiem za wszystkich pamięć Twoją świętą czczących i do świętych Twych relikwii przykładających się. Ty że nieustannie módl się do Chrystusa, aby darował nam wszystko, co przyjemne i pożyteczne, i zmiłował się na duszami naszymi poprzez łaskę i miłość do człowieka Pana naszego Jezusa Chrystusa, któremu przynależy wszelka chwała cześć i pokłon na wieki wieków. Amen.

swsandowyczgrob[1]

Opublikowano Akatysty ku czci Świętych Pańskich | Dodaj komentarz

Akatyst ku czci Świętego Gorazda – Arcybiskupa Wiślicy

Gorazd_from_Slivnica_Monastery[1]Akatyst ku czci św. Gorazda – arcybiskupa Wiślicy, pierwszego chrzciciela naszej krainy

(tekst do użytku prywatnego, na prawach rękopisu)

Troparion, głos 4:

Zamysłem Bożym wysłany na Ziemię Wiślan, by nauczyć ich Prawd Prawosławnej Wiary, i oświecić światłem Bożej Łaski. Jako Apostoł Pański Chrystusa głosiłeś, i dzięki Tobie go poznaliśmy. Ojcze Święty Święcicielu Gorazdzie, módl się do Chrystusa Boga, o zbawienie dusz naszych.

Kondakion, głos 2:

Misja Twoja Ojcze Gorazdzie, przebudziła i oświeciła naród nasz ku Wierze Prawosławnej. Wskazałeś szlak poznania Wiary Prawdziwej, po którym kroczą dzieci Twoje. Módl się za nami do Chrystusa Boga, by zmiłował się, i zesłał Łaskę oświecenia Kraju Polskiego Wiarą Ojców.

Wysławianie:

Wysławiamy, wysławiamy Cię święcicielu Ojcze Nasz Gorazdzie. I czcimy świętą pamięć Twoją: Ty bo modlisz się za nas do Chrystusa, Boga Naszego!

Skan_20141023 (2)jpg

Kondakion 1.

Uwielbiając Świętych Pańskich wysławiamy Boga naszego w Trójcy Świętej Jedynego, jak krople rosy odbijają w sobie promień słońca, tak i oni są odbiciem dobroci bożej. Dlatego radośnie wołamy: Alleluja!

Ikos 1.

Anielskie życie obrałeś sobie o Gorazdzie sławny, uczniu świętych i czcigodnych Nauczycieli Słowian Cyryla i Metodego, oddając wszystkie swoje siły, myśli i uczynki na chwałę Jedynemu Bogu, abyśmy z Wiarą do Ciebie wołali:

Raduj się Światło Wiary Ortodoksyjnej ze Wschodu nam przynoszący.

Raduj się Radosną Nowinę o Zbawieniu ludowi Wiślan głoszący.

Raduj się Apostołów niemilknące usta.

Raduj się Gorazdzie, kraju Wiślan pierwszy chrzcicielu.

Kondakion 2.

Dziękując Najwyższemu za wielkie dzieło nawrócenia Słowian przez Świętych Braci z Sołunia oraz ich uczniów śpiewamy Bogu pieśń: Alleluja!

Ikos 2.

Porzuciłeś dom swój bez wahania, wzgardziwszy ziemskimi zaszczytami jako należącymi do tego świata, który nie może ukoić naszego pragnienia wieczności włożonego przez Przedwiecznego w dusze nasze i stanąłeś do zawodów duchowych o wieniec zwycięstwa, przeto my widząc Wiarę Twoją wołamy:

Raduj się Chrystusa Zbawiciela pogańskiemu światu nieustannie głoszący.

Raduj się, bo zasadziłeś winnicę Pańską w dalekich krajach północnych.

Raduj się chlubo Wielkich Moraw.

Raduj się Gorazdzie, kraju Wiślan pierwszy chrzcicielu.

Kondakion 3.

Święte ikony Arcybiskupie sławny na ziemię Wiślan do nas przyniosłeś, ucząc cześć oddawać ich pra – obrazom prawowiernie, abyśmy przed nimi się modląc Bogu śpiewali: Alleluja!

Ikos 3.

W księgach łacińskich uczony byłeś, i przydałeś do nich jeszcze mądrość grecką, ale przez całe swoje życie jedynie Pra – mądrości Bożej szukałeś, choć głupstwem jest ona dla pogan, byśmy dzisiaj wołać do Ciebie mogli:

Raduj się Pasterzu Dobry owiec Chrystusowych.

Raduj się broniący owczarni od wilków niewidzialnych.

Raduj się bramę owcom ukazujący.

Raduj się Gorazdzie, kraju Wiślan pierwszy chrzcicielu.

Kondakion 4.

W trudnych chwilach uciekałeś się pod Opiekę Bogurodzicy, pod Jej matczyny omoforion, i wszędzie niosłeś Jej ikony, ucząc nas wołać do Jej Syna: Alleluja!

Ikos 4.

Od ciemnego Zachodu naszych grzechów prowadzisz nas do jasności Wschodu, jesteś dla nas wzorcem stałości w Wierze, abyśmy nieprzestannie do Ciebie wołali:

Raduj się Chrystusa nam przynoszący.

Raduj się chrzcicielu plemion słowiańskich sławny.

Raduj się modlitw chrześcijańskich przodków naszych uczący.

Raduj się Gorazdzie, kraju Wiślan pierwszy chrzcicielu.

Kondakion 5.

Uczyłeś nas Sławny Słowian Nauczycielu nie własnej mądrości, lecz Wiary Apostołów, Męczenników i Ojców Cerkwi Świętej, a my przyjmując je z bojaźnią i radością Bogu Najwyższemu w Trójcy Świętej Jedynemu śpiewamy: Alleluja!

Ikos 5.

Wraz z innymi uczniami Świętych Braci Cyryla i Metodego przebiegałeś ścieżki Wielkiej Morawii, niosąc wszędzie Radosną Wieść o przyjściu w ciele i Zmartwychwstaniu naszego Zbawcy, a teraz w niebie słyszysz od nas wołanie:

Raduj się od fałszywych braci nękany.

Raduj się w nowe życie nas wprowadzający.

Raduj się Pasterzu wiernych Słowian.

Raduj się Gorazdzie, kraju Wiślan pierwszy chrzcicielu.

Kondakion 6.

Świętych Klemensa papieża rzymskiego i Dymitra z Salonik błogosławieństwo przyniosłeś nam, ojcze Gorazdzie przesławny, przeto dziękczynnie do Ciebie wołamy: Alleluja!

Ikos 6.

Radości kapłaństwa zaznałeś, stając przed ołtarzem i sprawując bezkrwawą ofiarę Chrystusa Pana za nas grzeszników, a dzisiaj przed Tronem Najwyższego składaj prośby w imieniu narodów słowiańskich i nas wszystkich do Ciebie wzywających:

Raduj się uczniu wierny Świętych Nauczycieli Słowaian.

Raduj się Świętych Ojców naszych Mądrości głosicielu.

Raduj się Przewodniku pewny do niebiańskiej ojczyzny.

Raduj się Gorazdzie, kraju Wiślan pierwszy chrzcicielu.

Kondakion 7.

Każdy chrześcijanin niesie krzyż swój naśladując Chrystusa, gdyż przez Krzyż zajaśniała światu radość nocy paschalnej, i ciebie czcigodny Święcicielu, za wzór mając śpiewamy: Alleluja!

Ikos 7.

Głosiłeś Chrystusa – Pana i Zbawiciela rodzaju ludzkiego w zrozumiałym dla naszych przodków języku, dając im księgi święte słowiańską napisane mową, odrzuciłeś herezję trzech języków, wprowadziłeś nas Słowian do chrześcijańskiej rodziny narodów, abyśmy dzisiaj z wdzięcznością do Ciebie mogli wzywać:

Raduj się w togę dojrzałości nas Słowian ubierający.

Raduj się paschalną radością żyć nas na co dzień uczący.

Raduj się jedynie w Bogu nadzieję swoją pokładający.

Raduj się Gorazdzie, kraju Wiślan pierwszy chrzcicielu.

Kondakion 8.

W chwilach trudnych Ojcze przesławny, w modlitwie odnajdywałeś wiarę, nadzieję i miłość do całego stworzenia, za Świętym Janem Złotoustym powtarzając „Chwała Bogu za wszystko”, przeto podziwiając Ojców Świętych Bożą mądrością napełnionych, z Wiarą żywą Bogu śpiewamy: Alleluja!

Ikos 8.

Kiedy obleczony zostałeś łaską biskupstwa, stałeś się Gorazdzie równym w sukcesji Świętym Apostołom, i jeszcze donioślej rozbrzmiewał głos Twój zwiastujący Świętą Ewangelię ludom siedzącym w ciemności, dlatego my Cię teraz wysławiamy:

Raduj się, bo po całej Ziemi słychać głos Twój.

Raduj się, nauczyłeś nas z ufnością zwracać się do Boga.

Raduj się pochodnię Wiary greckiej niosący.

Raduj się Gorazdzie, kraju Wiślan pierwszy chrzcicielu.

Kondakion 9.

Przeciwnik rodzaju ludzkiego wygnany ze swojego władztwa chciał zniszczyć dzieło Twoje, Ojcze Święty nasz Gorazdzie, lecz Ty w Wierze utwierdzony, nieustannie Bogu śpiewałeś: Alleluja!

Ikos 9.

Poszedłeś do kraju Wiślan z Krzyżem w ręku, chrzcząc mieszkańców tej ziemi, W Imię Ojca i Syna i Świętego Ducha, ucząc ich zachowywać wszystko, co Zbawiciel nasz zapowiedział nam, a my ich potomkowie z radością do Ciebie dzisiaj wołamy:

Raduj się z ciemności do światła nas prowadzący.

Raduj się głoszący światu Zbawiciela Ukrzyżowanego.

Raduj się przez Krzyż do nieba nas prowadzący.

Raduj się Gorazdzie, kraju Wiślan pierwszy chrzcicielu.

Kondakion 10.

Jeżeli ziarno nie obumrze, trwałego plonu nie przynosi, tak nauczyłeś naszych przodków i działo Twoje także Ojcze Gorazdzie przesławny wydawało się być zapomniane, lecz wzrosło jako ziarno dobre w glebę wrzucone, a my cud ten podziwiając z Wiarą śpiewamy: Alleluja!

Ikos 10.

Widziałeś jak nieprzyjaciel rodzaju ludzkiego niszczył Bożą winnicę, i jak rozproszyli się uczniowie Świętych Braci, niosąc po całej Słowiańszczyźnie wieść o zbawieniu, abyśmy dzisiaj z Wiarą wzywać mogli:

Raduj się święty nauczycielu Słowian.

Raduj się opoko Wiary naszej mocna.

Raduj się wzniosła kolumno i utwierdzenie Prawdy.

Raduj się Gorazdzie, kraju Wiślan pierwszy chrzcicielu.

Kondakion 11.

Oddałeś ducha swego w ręce Ojca, przyjmując we wszystkim bez szemrania Wolę Bożą, a my za dzieło Twojego życia dziękczynnie Bogu zanosimy modły śpiewając: Alleluja!

Ikos 11.

Podczas Twojego pogrzebu, Władyko Święty, zebrała się wokół Ciebie trzoda twoja, modląc się po grecku, łacinie i słowiańsku w dzień narodzin dla nieba swojego pasterza i orędownika, wysławiali Boga – Słowo, śpiewając:

Raduj się przed Tronem Najwyższego stojący.

Raduj się z aniołami śpiewający.

Raduj się Świętą Liturgię odtąd w niebie sprawujący.

Raduj się Gorazdzie, kraju Wiślan pierwszy chrzcicielu.

Kondakion 12.

Chrystus Pan mistycznie gromadzi w sobie całą Cerkiew, w Nim wszyscy są żywi – nie ma umarłych, modlimy się za tych, którzy od nas fizycznie odeszli, a oni także w wieczności modlą się za nas, w nieustannym Soborze ponad wiekami i pokoleniami śpiewają Bogu dziękczynnie: Alleluja!

Ikos 12.

Przeciwnik rodzaju ludzkiego nie śpi nigdy i wszelkimi sposobami stara się przeciwdziałać dziełu głoszenia Świętej Ewangelii Chrystusowej, tak i Ciebie na długie stulecia okryto zmową milczenia, skazując na zapomnienie, lecz Bóg w swojej dobroci nie dozwolił na to, przeto słuchaj dzisiaj głosów naszych pamięć Twoją prawosławnie wiernie czczących:

Raduj się prostą ścieżką Wiary do Boga nas prowadzący.

Raduj się błędy nowego pogaństwa w ziemi naszej depczący.

Raduj się wierności Czcigodnemu i Życiodajnemu Krzyżowi, Świętej Ewangelii oraz Świętej Wierze Prawosławnej nas uczący.

Raduj się Gorazdzie, kraju Wiślan pierwszy chrzcicielu.

Kondakion 13.

Dziękczynne składamy modły Panu Bogu naszemu za życie i trudy Apostolskie Świętego Arcybiskupa z Wiślicy Gorazda, który Wiary dochował i na koniec wieńcem zwycięstwa został uwieńczony, stając się podporą Wiary naszej mocną. Wraz z chórami aniołów w niebie śpiewa pieśń radości, i my wraz z nim na Ziemi Wołamy: Alleluja!

(Ten kondak mówimy trzykrotnie. Potem czyta się 1 ikos: Anielskie życie obrałeś..., a następnie 1 kondak: Uwielbiając Świętych Pańskich…)

Modlitwa do Świętego Święciciela Gorazda, arcybiskupa Wiślicy

O święty święcicielu, Ojcze Nasz Gorazdzie! Błagamy Cię, ześlij na lud, który oświeciłeś Światłością Świętej Wiary Prawosławnej, ponowne Jej poznanie! Nie zważaj na zbłądzenia, odstępstwa, herezje, i prześladowania, jakich dopuścił się on, lecz ulecz Łaską Bożą, której uczestnikiem teraz jesteś wraz ze wszystkimi Świętymi na niebiesiech i zaprowadź na drogę pokajania Naród Polski, który oświeciłeś światłem Wiary Prawdziwej! Wspomóż go w wyrzeczeniu się herezji, która głęboko się tu zakorzeniła, i doprowadź do czystej krynicy Świętego Prawosławia! Mocą Chrystusową i za wstawiennictwem Przenajświętszej Bogurodzicy, którą lud ten pobożny czci w Jej Częstochowskiej Ikonie, doprowadź ich do cichej przystani Świętej Wiary Prawosławnej, Cerkwi Chrystusowej, oraz Królestwa Niebieskiego, gdzie nie ma boleźni, ni trosk, lecz panuje Łaska Święta i życie bez końca. Tak, Ojcze, który Boga umiłowałeś! Wznieś ręce ku Bogu i spraw, by lud ten mógł z nami prawosławnie wysławiać Wszechświęte Imię Twoje: Ojca i Syna i Świętego Ducha, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amiń.

Opublikowano Akatysty ku czci Świętych Pańskich | Dodaj komentarz

Akatyst ku czci Przenaświętszej Bogurodzicy (Zwiastowania – Wielki Akatyst)

ZwiastowanieKondak 1

Proemion

Rozkaz tajemny odebrawszy, Archanioł Gabriel szybkim krokiem staje w domu Józefowym, do Niepokalanej Maryi Panny tymi mówiąc słowy: >>Ten, który Niebo do ziemi przychylił zstąpieniem swoim bez żadnej odmiany istności swojej, cały teraz w Tobie się zamyka: którego ja widząc we wnętrznościach Twoich postać sługi przyjmującego, z zadziwienia do Ciebie wołam: „Bądź pozdrowiona Oblubienico Nienaruszona”<<.

Walecznej Hetmance hymn zwycięstwa i dziękczynności za wybawienie nas od gorzkiej niewoli, wznosimy Ci, my, słudzy Twoi, Bogarodzico! Ty, Która posiadasz moc niezwyciężoną, od wszelkich nieszczęść wybaw nas, abyśmy do Ciebie wołali: Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!

Ikos 1

Archanioł z nieba posłany został, by „Raduj się” rzec Bogarodzicy. Kiedy ujrzał, że wraz z jego głosem bezcielesnym wcielasz się Boże, stanął w zachwycie wołając do Niej:

Raduj się, przez Którą zajaśniała radość,

Raduj się, dla Której klątwa zniesiona.

Raduj się, Któraś Adama z upadku podniosła,

Raduj się, Któraś Ewę uwolniła z łez.

Raduj się, wysokości niedostępna ludzkiej myśli,

Raduj się, głębino nieprzenikniona nawet oczyma anielskimi.

Raduj się, Która jesteś tronem Króla,

Raduj się, Która nosisz utrzymującego wszystko.

Raduj się, gwiazdo, Która ukazałaś Słońce,

Raduj się, łono wcielenia Boskiego.

Raduj się, przez Którą odnawia się stworzenie,

Raduj się, przez Którą kłaniamy się Stwórcy.

Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!

 

Kondak 2

Bacząc Najświętsza na swoje dziewictwo, rzecze ze śmiałością do Gabriela: Dziwne twoje słowa wydają się być nie do przyjęcia mej duszy, kiedy mówisz mi o poczęciu bez nasienia, Ty, który wołasz: Alleluja.

Ikos 2

Czekając Dziewica na wyjaśnienie niepoznawalnej tajemnicy zawołała do posłańca: Czyż łono moje dziewicze może zrodzić Syna? Powiedz mi. A on w bojaźni rzekł jej wołając:

Raduj się, wtajemniczona w przedwieczne postanowienie,

Raduj się, pełna wiary w obietnice milczenia godne.

Raduj się, Która jesteś zapowiedzią cudów Chrystusowych,

Raduj się, korono Jego postanowień.

Raduj się, drabino niebiańska, po której zstąpił Bóg,

Raduj się, moście unoszący mieszkańców ziemi na niebo.

Raduj się, cudzie wielokrotnie zwiastowany przez Aniołów.

Raduj się, bolesna porażko demonów.

Raduj się, rodzicielko niewypowiedzianej Światłości,

Raduj się, Któraś zachowała to w tajemnicy.

Raduj się, Która mędrców przewyższasz wiedzę,

Raduj się, Która wierzącym rozjaśniasz umysły.

Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!

 

Kondak 3

Dziewicę, Która męża nigdy nie znała, Moc Najwyższego ku poczęciu nawiedziła i łono Jej urodzajną uczyniła niwą dla wszystkich, którzy pragną zbawienia, tak oto śpiewając: Alleluja.

 

Ikos 3

Panna, mając w łonie swym Boga, udała się do Elżbiety, której płód, gdy tylko rozpoznał Jej pozdrowienie, ucieszył się i skakaniem niczym śpiewem wołał do Bogarodzicy:

Raduj się, pędzie niewiędnącej latorośli,

Raduj się, owocu nieśmiertelnego zaskarbienie.

Raduj się, oprawiająca rolę Rolnika miłującego ludzi,

Raduj się, Któraś zrodziła naszego Życiodawcę.

Raduj się, niwo obfitująca miłosierdziem,

Raduj się, stole zastawiony obfitością przebłagania.

Raduj się, przez Którą raj rozkoszy rozkwita,

Raduj się, bowiem przystań duszom przygotowujesz.

Raduj się, przyjemna woni modlitwy,

Raduj się, Boska ku śmiertelnym życzliwości,

Raduj się, odwago śmiertelnych ku Bogu.

Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!

Kondak 4

Nękany nawałnicą sprzecznych myśli, zasmucił się nieskazitelny Józef, znając Cię niezamężną, rozmyślał o tajemnym związku, Przeczysta: dowiedziawszy się jednak o Twym poczęciu od Ducha Świętego, rzekł: Alleluja.

Ikos 4

Gdy usłyszeli pasterze Aniołów śpiewanie o przyjściu Chrystusa w ciele, pobiegli jak do Pasterza, lecz ujrzeli Go jak Jagnię Nieskalane, w łonie Maryi upasione, toteż wielbiąc Ją rzekli: Raduj się, Matko Jagnięcia i Pasterza,

Raduj się, zagrodo rozumnych owieczek.

Raduj się, obrono od wrogów niewidzialnych,

Raduj się, Któraś otworzyła nam rajskie podwoje.

Raduj się, bowiem niebiosa weselą się wraz z ziemią,

Raduj się, bowiem wszystko co na ziemi współweseli się z niebiosami.

Raduj się, Która jesteś niemilknącymi ustami Apostołów,

Raduj się, niezwyciężone męstwo świętych męczenników.

Raduj się, niezachwiany filarze wiary.

Raduj się, łaski sławne doznanie.

Raduj się, przez Którą piekło zostało ogołocone,

Raduj się, przez Którą przyodzieliśmy się w chwałę.

Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!

Kondak 5

Gdy ujrzeli magowie gwiazdę przez Boga kierowaną, poszli za jej blaskiem, za latarnię ją mając, pod jej przewodem szukali Potężnego Władcy, a doszedłszy do Niedostępnego, ucieszyli się i śpiewali: Alleluja.

Ikos 5

Kiedy ujrzeli synowie chaldejscy na rękach Dziewicy Tego, Który ludzi I stworzył swą ręką, rozpoznali w Nim Władcę, choć przyjął był postać sługi i pośpiesznie uczcili Go swymi darami, a do Błogosławionej wołali:

Raduj się, Matko nie zachodzącej gwiazdy,

Raduj się, promieniu tajemniczego dnia.

Raduj się, Która gasisz zarzewie fałszu,

Raduj się, oświecająca wyznawców Trójcy Świętej.

Raduj się, Któraś tyrana nieludzkiego pozbawiła władzy,

Raduj się, Któraś ukazała Chrystusa Boga miłującego ludzi.

Raduj się, Któraś wybawiła nas od barbarzyńskiego pogaństwa,

Raduj się, Któraś wyzwoliła nas od niegodziwych uczynków.

Raduj się, Któraś położyła kres pogańskiej czci ognia,

Raduj się, tłumiąca płomień namiętności.

Raduj się, przewodniczko wierzących po drodze nieskazitelności,

Raduj się, radości wszystkich pokoleń.

Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!

 

Kondak 6

Magowie, którzy stali się kaznodziejami noszącymi w sobie Boga, wrócili do Babilonu, wypełniwszy Twe posłannictwo i wszystkim głosili o Tobie, żeś Chrystus; pamiętali zaś niedorzecznego Heroda, który śpiewać nie umiał: Alleluja.

Ikos 6

Oświeciwszy Egipt światłem prawdy, przepędziłeś mrok fałszu, bożki zaś egipskie, Zbawco, nie mogąc sprostać Twojej sile runęły, a z ich niewoli wyzwoleni wołali do Bogarodzicy: Raduj się, ludzi odnowienie,

Raduj się, demonów klęsko i osłabienie.

Raduj się, Któraś zmiażdżyła zwodzicielską dynastię,

Raduj się, Któraś ukazała oszustwo pogaństwa.

Raduj się, morze, które pochłonęło faraona myśli,

Raduj się, skało, z której źródło tryska dla spragnionych życia.

Raduj się, słupie ognisty, oświecający tych co w ciemnościach,

Raduj się, opiekunko świata przestronniej sza od chmur.

Raduj się, pokarmie mannę zastępujący,

Raduj się, służebnico świętego Pokarmu.

Raduj się, ziemio obiecana,

Raduj się, z Której płynie miód i mleko.

Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!

Kondak 7

Kiedy dla Symeona nadszedł czas odejścia z tego świata marności, wtedy ukazałeś się jemu, jako młodzieniec, lecz on rozpoznał w Tobie Boga doskonałego i podziwiał mądrość Twoją niewymowną śpiewając: Alleluja.

Ikos 7

Nowe ukazał nam stworzenie, przez Niego uczynione, Stwórca objawiony, Który wyszedł z łona bez nasienia i zachował je, jakim było do tej pory, nienaruszone, abyśmy cud ten widząc wiel­bili Ją i wołali:

Raduj się, kwiecie nie więdnący,

Raduj się, korono wstrzemięźliwości.

Raduj się, światły prawzorze naszego zmartwychwstania,

Raduj się, ukazująca nam życie anielskie.

Raduj się, drzewo o słodkim owocu, z którego pokarm czerpią wierni,

Raduj się, drzewo obfitujące w liście, w którego cieniu wielu się ukrywa.

Raduj się, Któraś nosiła w łonie Zbawiciela zniewolonych,

Raduj się, Któraś porodziła Przewodnika zbłąkanych.

Raduj się, pojednanie z Sędzią sprawiedliwym,

Raduj się, wielu grzechów przebaczenie.

Raduj się, szato dająca odwagę obnażonym,

Raduj się, miłości przewyższająca wszelkie pragnienie.

Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!

Kondak 8

Narodzenie przedziwne widząc, wyrzeknijmy się świata, a umysł nasz skierujmy ku niebu; w tym bowiem celu Najwyższy Bóg zjawił się na ziemi, jako pokorny człowiek, pragnąc ku górze pro­wadzić wszystkich, którzy Mu śpiewają: Alleluja!

Ikos 8

Słowo nieopisane swoją pełnią przebywało w dole (na ziemi), nie opuszczając jednocześnie niebios, bowiem przemieszczenie to nie polegało na zmianie miejsca, lecz było zejściem Boskim i na­rodzinami z Dziewicy, Która Boga przyjęła i usłyszała:

Raduj się, pomieszczenie nieobjętego Boga,

Raduj się, bramo wzniosłej tajemnicy.

Raduj się, nowino budząca wątpliwości u niewiernych,

Raduj się, niezawodna chwało wierzących.

Raduj się, rydwanie najświętszy Tego, Który jest nad Cherubinami,

Raduj się, siedlisko wzniosłe Tego, Który jest ponad Serefinami.

Raduj się, Któraś pojednała niepojednane,

Raduj się, Któraś połączyła dziewiczość z macierzyństwem.

Raduj się, przez Którą przebaczone zostało przewinienie,

Raduj się, przez Którą otworzyły się rajskie podwoje.

Raduj się, kluczu Królestwa Chrystusa,

Raduj się, nadziejo wiecznej szczęśliwości.

Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!

Kondak 9

Wszelkie istoty anielskie podziwiały wielkie dzieło Twojego wcielenia; bowiem tego, kto jest Bogiem nieprzystępnym, ujrzały, jako człowieka przystępnego dla wszystkich, z nami przebywającego i słyszącego od wszystkich: Alleluja.

 

Ikos 9

Retorów wielomównych jako ryby bez głosu, widzimy przed Tobą, Bogarodzico: nie mogą bowiem powiedzieć, jak, pozostając Dziewicą, urodzić mogłaś? My zaś tajemnicę Twoją podziwiając wołamy z wiarą:

Raduj się, naczynie Bożej Mądrości,

Raduj się, skarbnico Jego opatrzności.

Raduj się, Któraś ukazała niemądrość mędrców,

Raduj się, Która krasomówcom wytykasz brak umiejętności mówienia.

Raduj się, bowiem przemądrzali badacze stali się głupcami,

Raduj się, bowiem twórcy mitów marnie przeminęli.

Raduj się, Któraś unicestwiła Ateńczyków matactwo,

Raduj się, Która napełniasz sieci rybackie.

Raduj się, wyciągająca z otchłani niewiedzy,

Raduj się, u wielu wzbogacająca poznanie

Raduj się, okręcie pragnących zbawienia,

Raduj się, przystani dla płynących przez życie.

Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!

Kondak 10

Wszystkiego Stwórca, chcąc zbawić świat, przyszedł na ziemię zgodnie ze swoją obietnicą i jako Bóg, będąc pasterzem, ze względu na nas przyjął człowieczeństwo, aby stawszy się podobnym do nas, i nas wezwać ku sobie, On jako Bóg słyszy: Alleluja.

Ikos 10

Murem jesteś obronnym dla dziewic i wszystkich ku Tobie przybiegających, Bogarodzico Dziewico, bowiem takowym uczynił Cię Stwórca nieba i ziemi, Przeczysta, kiedy wstąpił do Twego łona i nauczył wszystkich wołać do Ciebie: Raduj się, kolumno dziewictwa,

Raduj się, bramo zbawienia.

Raduj się, przewodniczko odrodzenia duchowego,

Raduj się, dawczyni dobrodziejstw Bożych.

Raduj się, Która odnawiasz poczętych w grzechu,

Raduj się, dająca mądrość nieroztropnym.

Raduj się, odpędzająca tego, który deprawuje myśli,

Raduj się, Któraś narodziła Siewcę nieskazitelności.

Raduj się, pałacu przeczystych zaślubin,

Raduj się, Któraś wiernych złączyła z Bogiem.

Raduj się, dobra żywicielko dziewic,

Raduj się, ozdobo świętych dziewiczych dusz.

Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!

Kondak 11

Śpiew pochwalny zawodzi, gdy usiłuje dorównać wielkiemu miłosierdziu Twemu, i choćbyśmy ofiarowali Ci pieśni tak liczne, jak ziarnka piasku, o Królu święty, nie osiągnęlibyśmy miary godnej tego, co dałeś nam, którzy wołamy do Ciebie: Alleluja!

Ikos 11

Widzimy Najświętszą Dziewicę, świetlistą pochodnię, ukazującą się przebywającym w ciemnościach, Która zapalając światło niematerialne, prowadzi wszystkich do poznania Boga, swoim blaskiem rozjaśniając umysły i Która takowym jest czczona wołaniem:

Raduj się, blasku słońca duchowego,

Raduj się, promieniu niegasnącego światła.

Raduj się, błyskawico dusze oświecająca,

Raduj się, gromie napawający trwogą wrogów.

Raduj się, światłości promieniująca poznaniem,

Raduj się, Która jesteś początkiem obfitej rzeki.

Raduj się, obrazie uzdrawiającej sadzawki,

Raduj się, Któraś unicestwiła zmazę grzechu.

Raduj się, łaźnio obmywająca sumienie,

Raduj się, dzbanie radość czerpiący.

Raduj się, przyjemna woni Chrystusowego aromatu,

Raduj się, tajemnicze życie radosnej uczty.

Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!

Kondak 12

Chcąc udzielić łaski przebaczenia za dawne winy Ten, Który grzechy wszystkich ludzi gładzi, Sam przyszedł do tych, którzy oddalili się od Jego łaski i rozerwawszy spis ich win, słyszy od wszystkich: Alleluja!

Ikos 12

Wielbiąc przez Ciebie Narodzonego, chwalimy też Cię wszyscy, jako świątynię

uduchowioną, Bogarodzico, ponieważ Ten, który wszystko w dłoni trzyma, Bóg

nasz, zamieszkał w Twoim łonie, uświęcił Cię, uczcił i wszystkich nauczył wołać do Ciebie:

Raduj się, namiocie Boga i Słowa,

Raduj się, przewyższająca„święte świętych”.

Raduj się, arko złocona przez Ducha Świętego,

Raduj się, niewyczerpana skarbnico życia.

Raduj się, czcigodna korono królów bogobojnych,

Raduj się, godna chwało pobożnych kapłanów.

Raduj się, niezachwiany filarze Cerkwi,

Raduj się, nieobalony murze Królestwa Bożego.

Raduj się, przez Którą dokonują się zwycięstwa,

Raduj się, Która obalasz nieprzyjaciół naszych.

Raduj się, ciała mojego lekarstwo,

Raduj się, duszy mojej zbawienie.

Raduj się, Oblubienico pozostająca Dziewicą!

Kondak 13

Matko Najsławniejsza, Któraś zrodziła Słowo, świętsze od wszystkich świętych! Przyjmij ten nasz dar i od wszelkiego nieszczęścia zachowaj nas wszystkich i wybaw od przyszłych męczarni śpiewających Ci: Alleluja!

(Ten kondak mówimy trzykrotnie. Potem czyta się 1 ikos: Archanioł z nieba posłany został…, a następnie 1 kondak: Walecznej Hetmance hymn zwycięstwa… i proemion: Rozkaz tejemny odebrawszy…)

Modlitwa do Przenajświętszej Bogarodzicy

Przyjmij, Wszechmocna, najczystsza Władczyni i Królowo nasza, Boża Rodzicielko, te pochwalne hymny, Tobie jedynej odpowiadające, od nas niegodnych sług Twoich, wybrana spośród wszystkich pokoleń, Któraś się okazała wyższą od wszelkiego stworzenia nieba i ziemi. Dzięki Tobie Bóg zastępów jest z nami i przez Ciebie poznaliśmy Syna Bożego i staliśmy się godnymi świętego Ciała i najczystszej Krwi Jego. Dlatego błogosławiona Jesteś z pokolenia na pokolenie, przez Boga wysławiona, wspanialsza od Cherubinów i czcigodniejsza od Serafinów.

I teraz, o pełna chwały Przenajświętsza Bogarodzico, nie ustawaj w modlitwie za nas, niegodnych sług Twoich, abyśmy od wszelkiej złej myśli i od wszelkiego nieszczęścia byli zbawieni i uchronieni od wszelkiej złośliwości szatańskiej.

Do końca wstawiając się za nami zachowaj nas przed osądzeniem. Orędownictwem bowiem Twoim i opieką chronieni, Jedynemu w Trójcy Bogu i Stwórcy wszystkiego składamy chwałę, cześć, pokłon i dziękczynienie teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.

tł. Akatystu – o. Gabriel (Krańczuk) Hagioryta, wyd. Bratczyk 1996 / 2010

tł. Proemionu – o. Mieczysław Bednarz

Opublikowano Akatysty ku czci Przenajświętszej Bogurodzicy | Dodaj komentarz